Riltoncup 2012-2013

Van 27 december t/m 5 januari vond in Stockholm de Riltoncup plaats. De laatste jaren ga ik altijd met oud en nieuw met vakantie, meestal naar een zonnig oord. Omdat ik na ruim 5 jaar wel weer zin had in het spelen van een groot toernooi en ik nog nooit in Zweden was geweest, schreef ik me in voor de Elo-groep van dit jaarlijks terug kerende toernooi. Bovendien had ik in Saint-Lo een aantal Zweden leren kennen. Leuk om hen eens op te zoeken.

Rilton is een soort Alfred Nobel voor het schaken. Uit zijn erfenis wordt jaarlijks het toernooi gefinancierd. Gemiddeld krijgt het toernooi zo’n 15.000 euro per jaar uit zijn nalatenschap. Opvallend is dat er geen nevensponsoren zijn, op de deelnemers na dan. Na een tijdje rond gezworven te hebben langs verschillende locaties, heeft het toernooi twee jaar geleden onderdag gevonden in het Clarion hotel aan de Ringvare, ruim een kilometer afstand van het oude centrum.

Het toernooi bestond uit drie groepen: de Open Groep, met een flink aantal grootmeesters en meesters (waaronder Erwin L’Ami en zijn vrouw), de elo-groep (voor spelers < 2200) en de ratinggroep, alleen toegankelijk voor spelers uit Scandinavie met geen of een bijzonder lage rating. De hoogste twee groepen speelden 9 ronden, de andere groep 7.

De speelzaal in het Clarion was uitstekend. Genoeg speelruimte voor iedereen, zeer goede stoelen, ook voor het plebs zoals ik. Goede, maar dure koffie (zoals overal in Zweden), kundige, beschaafde en goed geklede arbiters, dgt-klokken en prachtige borden, niets stond een goed toernooi in de weg.

Overnachten deed ik in een jeugdherberg, op 5 metrohaltes van de speelzaal. Omdat de metro, ondanks een strippenkaart met korting, erg duur was, heb ik meestal vanaf het oude centrum naar de toernooizaal gewandeld. De partijen begonnen om 15.00 uur, zodat je ’s ochtends de tijd had om de nodige toeristische activiteiten te ondernemen in deze prachtige stad. Bovendien begon het op dat tijdstip ook donker te worden.

Ik was als 33^e geplaatst in mijn groep, volgens mijn KNSB-elo dan. Ik had als een van de weinigen in de groep geen FIDE-rating. Omdat de KNSB-rating altijd wat lager uitvalt dan de FIDE-, zou ik bij de eerste 20 kunnen eindigen, was mijn inschatting. Dat bleek uiteindelijk ook het geval.

In de eerste ronde tegen een sympathieke Zweed, die mij alle hoeken van het bord liet zien. Ik pakte de ruilvariant van het Frans te tam aan. Gelukkig had ik nog een truc die hij niet zag.

partij

In de tweede ronde stond een wat minder gemanierde Zweed op het programma. Muts nooit afgedaan tijdens de partij, analyseren wilde hij niet. Dat was ook niet echt nodig: hij speelde zo passief, dat ik in 19 zetten de partij naar me toe kon trekken.

partij

Daarna het echte werk. Tegen een jonge Noor deed ik in de opening een mindere zet, waarna hij constant het initiatief had. Ik moest vechten om de boel bij elkaar te houden. Een keer tastte ik mis, en dat kostte materiaal. Salomon zou later ook het toernooi op zijn naam schrijven.

De laatste partij van het oude jaar mocht ik tegen een Zweed met een Russische naam: Smirnov (geen familie van de Wodka). In de Lb5+ variant kwam ik prima te staan, koos een goed plan en won vlekkeloos. Misschien mijn beste partij van het toernooi.

partij

Op oudejaarsdag hadden we vrij. Uiteraard is dat beter om het op 1 januari te hebben, en zo lekker te kunnen knallen in de nacht. Maar de speelzaal was op 31 december bezet voor een nieuwjaarsparty. De organisatie had voor de deelnemers een feestje georganiseerd in het gebouw van de Stockholmse schaakfederatie. Ooit was hier het toernooi gehouden, toen men geen andere speelzaal kon vinden. Vanwege de ruimte moest er een groep ’s middags en een andere groep ’s ochtends spelen. De party was saai, maar wel lekker eten en drinken. Er werden diverse volksliederen gespeeld, telkens als het ergens weer 2013 was geworden (In Rusland bv. drie uur eerder dan hier.) Ik speelde een beetje voor dj en trakteerde het publiek op popmuziek uit Nederland van de jaren 60 en 70 (Shocking blue, Cats, Golden Earring). Om 0.45 naar huis. De metro reed trouwens de hele nacht door. Weinig vuurwerk gezien.

Op 1 januari tegen een Duitser. Ik speelde goed, taxeerde juist dat zijn koningsaanval te laat zou komen en won een pion op de damevleugel. Ook de technische fase ging goed, totdat ik een verkeerd winstplan koos. De stelling veranderde in remise, maar ik scoorde nog een nul omdat ik mijn dame liet pennen. De Duitser kwam uit Oldenburg, vlak over de grens, maar was nog nooit in Nederland geweest. E-mailadressen uitgewisseld. Ik zal hem uitnodigen voor het Groningen open.

partij

Daarna tegen een oude Rus die al voor de 15^e keer deelnam. Na een zet of 20 had ik een technisch gewonnen stelling, die ik op zet 66 verzilverde.

partij

Daarna tegen een Zweedse schaaktrainer. Een slechte zet in de opening had tot gevolg dat ik weinig aanknopingspunten had. Hij kon zijn paard offeren voor een schijnbaar winnende aanval. Helaas zag ik niet dat ik een toren terug kon offeren en verloor kansloos.

partij

4-7. Om nog in de prijzen te vallen moest ik de laatste partijen winnen. Dat gebeurde ook. In de 8^e ronde tegen een Servier die een rare zet in de opening deed, waarna ik achter elkaar won. Hij sprak geen woord over de grens, dus analyseren was er niet bij.

partij

In de laatste ronde tegen een Zweedse, vroeger Bulgaarse, WIM, ooit getrouwd geweest met Axel Ornstein, een van mijn Zweedse kennissen. Ook zij deed iets raars in de (opnieuw) Franse opening (Dd8-b6-d8). Ik won een pion, moest nog even nauwkeurig spelen, maar toen was het punt beslecht.

partij

Eindresultaat 6-9. TPR: 2090. Niet verkeerd. Vijf van mijn tegenstanders hadden boven de 2000 (twee boven de 2100). Daar scoorde ik 2 punten tegen (slechts een keer met wit), met wit moest ik tegen lager geplaatsten, die ik ook alle won, waarvan een keer met geluk.

Ik was als eerste geplaatst in mijn ratinggroep. Niet al te handig, want was mijn rating wel betrouwbaar? In ieder geval profiteerde ik ervan, want ik veroverde ook de 1^e ratingprijs, 3000 SEK (ongeveer 330 euro). Iedereen kreeg na afloop ook een herinneringsmedaille van 100 jaar Olympische spelen in Stockholm (in 1912 organiseerde Stockholm de spelen).

Erwin L’Ami kende een stroeve start, maar versloeg in de laatste ronde Smirin en werd gedeeld 2^e in zijn groep. Maar pech, geldprijzen werden hier niet gedeeld. Alina verloor de laatste ronde van Cramling en viel niet in de prijzen.

Een goed georganiseerd toernooi kende ook een strakke prijsuitreiking. Geen lange speeches en veel gedoe, gewoon tot de point en vrij snel en alles in Engels.

Voor ieder die schaken met een vakantie wil combineren en niet bang is voor een beetje kou, kan ik dit toernooi van harte aanbevelen. Toch zijn er nog wel een paar verbeterpuntjes:

1)      De site. De server van de oude site was gehackt, waarna een nieuwe site gebouwd moest worden. Daar kan nog veel aan worden verbeterd, o.a. een Engelse versie van alles.

2)      Publiceren van uitslagen op papier.

3)      Misschien een beter reglement m.b.t. de prijsverdeling

4)      Spelen op 31 december i.p.v. 1 januari

Een aantal dingen was beter dan ik ooit eerder gezien had: perfect geklede arbiters. Altijd keurig in pak een prachtige schaakstropdassen. Alleen die dikke moet daar een beetje hulp bij hebben. Verder waren de stoelen zeer goed, zeker als je de stoelen in Dieren of die gammele dingen in Groningen ziet. Maar waarschijnlijk volgend jaar toch ergens anders heen: een toernooi in Krakow of gewoon op vakantie naar Malta of Cyprus.

toernooisite
eindstand en resultaten
fotoalbum

Schaakvakantie in Saint-Lo voor jeugdspelers

-         Internationaal jeugdschaaktoernooi van 7 t/m 14 juli

-         9 ronden Zwitsers in twee niveaugroepen

-         Tegenstanders uit heel Europa

-         Voor spelers van 8 t/m 16 jaar

-         Twee prachtige snelschaaktoernooien

-         Deskundige begeleiding van ervaren schaaktrainers

-         Elke dag partijvoorbereiding en analyse

-         Een bezoek aan de invasiestranden van Normandie of Mont-St. Michel

-         Elke dag een dagverslag voor het thuisfront

-         Reis per Thalys naar Parijs en met touringcar naar Normandië

-         Overnachting in 2-3-4 persoonskamers in studentenflat direct naast de speelzaal

-         Drie maaltijden per dag

-         Prijs:  € 470,- voor 10 dagen

-         Een ochtend of middagje naar het subtropisch zwemparadijs

-         Ouders kunnen mee
-    Deelnemers moeten na afloop binnen een maand verslag schrijven en twee   partijen analyseren
-    De gezamenlijke verslagen worden gebundeld en als digitaal boek opgestuurd naar de deelnemers

-         Informatie: 050-5716807 of superhiddo@hetnet.nl 

-          Website: http://echecsaglo.fr/festival-2013

Voorlopige deelnemerslijst:

1. Sarah van Rooden
2. Raymond Oord
3. Bart Borm 
4. Simon Elgersma
5. Yanic Husers
6. Martijn Kanger
7. Carsten van der Hoeven
8. Dominique Kroon
9. Joppe Kroon
10. Barry Broek

Waling Dijkstra toernooi 2012

Na lange tijd geen toernooien te hebben gespeeld, besloot ik weer eens een rapidtoernooi te gaan spelen. Het Waling Dijkstra toernooi, genoemd naar de befaamde Friese toernooiorganisator, stond goed bekend, en daarom stapte ik op de eerste zaterdag van december in de sneltrein naar Friesland om in de Tresoar 9 partijtjes van 20 minuten te gaan spelen. Het zou geen onverdeeld succes worden.

Vlak voor de scheve toren trof ik twee schaakkennissen aan die een trein eerder genomen hadden. We zijn vereeuwigd met de toren op de achtergrond, die volgens mij nog schever staat dan die in Pisa. Mijn vouwfiets zonder slot kon ik veilig stallen in het gebouw, de koffie was zeer smakelijk, zodat niets een goed toernooi meer in de weg stond.

De opening was zoals die moest zijn,  geen poeha van organisatoren, sponsoren of bobo's.  De wedstrijdleiders werden voorgesteld, enige kleine regels uitgelegd en de kleinzoon van Waling, directeur van de verffabriek Zandleven, de sponsor van het toernooi en dezelfde fabriek waar ooit zijn grootvader eveneens de scepter zwaaide, mocht een paar woordjes, maar vooral niet teveel zeggen. Hij vond het prettig dat, net als 31 jaar geleden (bij de dood van Waling) iedereen weer present was (?), daarna deed zijn dochter de openingszet (1.e3) aan het bord van Sipke Ernst.
Er waren ruim 70 deelnemers, waarvan 28 in de A-groep. De macht van de hoofdarbiter, Eddie Scholl, tevens arbiter in de A-groep, nam Morsi-achtige proporties aan, want bij een geschil met de arbiter kon men beroep aantekenen bij de hoofdarbiter. Dat is nou eens een manier om alle geschillen snel de kop in te drukken!

Even mijn partijen in vogelvlucht:

De eerste ronde tegen Nick Maatman. Een Friese jeugdspeler, pas laat gaan schaken, maar nu al dik 2200. Ik speelde goed, voor het eerst van mijn leven kwam ik niet verloren te staan na Lg2, had lange tijd het initiatief, maar in tijdnood maakte ik een paar fouten, waardoor zijn loper een paar pionnetjes kon oppikken.

De tweede ronde tegen Migchiel de Jong, een sympathieke schaaktrainer uit Leeuwarden. Ooit eens samen als begeleider opgetreden bij het toernooi van Bagneux. Een slechte partij: openingsopzet deugde niet, ik verkoos een pion te offeren voor enig initiatief, maar dit kwam nooit van de grond.

In de derde partij, tegen Peter Koning, was ik bang weer slecht te komen te staan, maar toen mijn tegenstander geen kwaliteit offerde voor een koningsaanval nam ik het initiatief over. Twee blunders van hem kosten een dame en een paard en ook en punt.

Met wit tegen de altijd zeer beschaafde Jan Boersma, wiens rating de laatste jaren opmerkelijk gezakt is. Ik leek in de Maroczy eventjes goed te staan, maar na Db8 was mijn voordeel weg en even later ook een aantal pionnen.

Daarna tegen Dies de Dreu, een oud-Fries die nu ergens in Utrecht vertoeft. Ik gaf een kwal weg in de opening, had daarna enig initiatief. Vervolgens blunderde Dies ook een kwal weg, waarna we maar tot remise besloten.

Met wit tegen Jan Lootsma, een wat oudere man uit Sneek. Misschien mijn beste partij van het toernooi. Lootsma speelde in het Frans te vroeg g6, ik kreeg het initiatief, zwart kon niet meer rocheren en werd opgerold.

Daarna tegen Wim Ykema (helaas geen foto) Een aparte gewaarwording. Wim zit in een rolstoel. Om die goed onder de tafel te kunnen krijgen, had men onder de poten een paar pakken printpapier neergelegd. Hierdoor zat ik veel te laag, waardoor ik heel erg anders tegen de stukken aankeek. Niet nodig om na vier zetten al een pion weg te geven natuurlijk. Wel goed terug gevochten, in het eindspel bleken zijn stukken net verkeerd te staan, waardoor hij een stuk moest offeren om te voorkomen dat een vrijpion zou doorlopen. Maar aan de andere kant had hij een meerderheid die in beweging kwam. Met nog 2 minuten op de klok is het eindspel van beide kanten vast niet optimaal gespeeld, ik moest zelfs mijn toren offeren voor zijn vrijpion, maar gelukkig kon een andere pion van mij doorlopen. Na een onregelmatige zet van hem, gaf hij op.

3,5-7. Dat gaf perspectief op een ratingprijsje. Dan moest ik niet verliezen van Jaap Vogel. Deze man, al enigszins op leeftijd, heeft zowel voor Philidor Leeuwarden (de organisator van dit toernooi), als mijn eigen club gespeeld. Ik kwam slechter te staan, maar hij verkeek zich een beetje, waardoor ik een toren + pion tegen paard en loper kreeg. Met nog ruim 2 minuten op de klok stelde hij remise voor. Hoogstwaarschijnlijk was de partij gewonnen voor hem, maar hij wilde het risico niet lopen. Ik denk dat een jongere tegenstander zeker had doorgespeeld. Wit had tenslotte een paard, altijd handig met weinig tijd op de klok.

In de slotronde tegen Ana-Maja, het Friese jeugdtalent, al diverse malen hoog geeindigd op EK's en WK's. Dit was de kans om een keer van haar te winnen, over een jaar of twee zal dat niet meer mogelijk zijn. Ik kreeg in het Frans wel een klein initiatief, maar dat mocht nooit genoeg zijn. Totdat zij, met 4 minuten minder op de klok dan ik, plotseling een pion weggaf. Daardoor kreeg ik niet alleen materiaal in de schoot geworden, ook kon ik haar koningsstelling aanvallen. Haar koning werd van h7 naar b7 gejaagd, ondertussen vrat ik nog een pionnetje op en dreigde met een van de mijnen door te lopen. Ze probeerde een truc, maar mijn tegentruc kostte een dame. Een paar jaar geleden zou ze in huilen uitgebarsten zijn, maar nu hield ze zich groot, al was de teleurstelling op haar gezicht te zien. Vijf punten, TPR 2079, niet onaardig gedaan.

Samen met Wytze Jongsma en de al genoemde Boersma zouden we de ratingprijs moeten delen. 50 euro, niet onaardig. Maar nee, de organisatie had het reglement voor mij gunstig in elkaar gezet. Vaak worden ratingprijzen gedeeld, en anders wordt de volgorde bepaald door TPR, We-We of nog vaker, WP. Dit keer zou de laagste ratinghouder bij gelijk eindigen de ongedeelde eerste ratingprijs krijgen. En dat was ik! Dus 75 ipv 50 euro!

Het toernooi werd gewonnen door Sipke Ernst, samen met een in Hannover woonachtige Duitse Rus. Samen er Erwin Kok nam ik de trein naar Groningen terug, voorgegaan door een snackmaaltijd. In de trein kwam ik erachter dat ik helemaal vergeten was in te checken. Gelukkig was er geen controle, dus een tweede financieel voordeeltje vandaag!

Eindstanden, foto's en een verslag zijn te vinden op de toernooipagina.

Het toernooi was goed georganiseerd: vlotte indeling, correcte wedstrijdleiders, geen poespas en blabla, maar vlotte opening en prijsuitreiking en niet onbelangrijk: een goede bar met vriendelijke prijzen.
Dank aan Eddie Scholl, Juko Schoonhoven en Eelke Heidinga (en aan anderen waarvan ik niet weet wat ze voor het toernooi gedaan hebben).

Als er toch enige kritiek op het toernooi mogelijk is dan is het op de prijsverdeling. Er waren zowel in de A-groep als B-groep jeugdprijzen. Altijd sympathiek, maar ik zou het uitloven van zo'n prijs laten afhangen van het aantal deelnemende jeugdspelers. Met twee in de A-groep lijkt het me niet nodig om zo'n prijs uit te loven, temeer omdat jeugdspelers ook altijd wel meespelen voor een ratingprijs.
Ook was het mogelijk dat spelers meerdere prijzen kregen (ik heb me laten vertellen dat er vorig jaar een meisje met drie prijzen naar huis ging). Dit keer waren er zeker twee mensen met twee geldprijzen. Ik pleit er altijd voor om prijzen niet te cumuleren, maar als iemand voor meerdere prijzen in aanmerking komt, hij/zij slechts de hoogste (in geldbedrag) krijgt. Op deze manier krijgen meer mensen een prijs en gaan nog meer mensen met een goed gevoel naar huis.

Achtereenvolgens:

Michiel Meeuwsen, een keer spelend aan bord 1 van de B-groep.
Eelke Heidinga, indeler en fotograaf van het toernooi
Eddie Scholl en Juko Schoonhoven, organisatoren en wedstrijdleiders (voor de prijsuitreiking).

Tarieven schaaktraining

Scholen

Een les van een uur:    € 23,50
Werkboek:                   € 4,- per persoon
Diploma:                      € 3,- per persoon

Op scholen worden alleen lessen voor stap 1 en stap 2 gegeven. Een cursus duurt 20 lessen. Een beginnerscursus kan ook uit 10 of 6 lessen bestaan (en alles ertussen in). Met 10 lessen kunnen kinderen het opstapjediploma halen.

Scholen die de laatste jaren lessen gehad hebben zijn: Pendinghe, Bisschop Bekkers, Nassau, Bredero, De Starter, Boerhaave, Karrepad, Mytylschool Haren, De Vlint, Annie MG Schmidt, Anne Frank, Hoeksteen, Petteflet.

Individueel

Individueel of in kleine groepjes (2-3) verzorg ik ook trainingen.

 

De aanpak is bij zeer persoonsgericht: eigen partijen worden geanalyseerd en er wordt gewerkt aan het openingsrepertoire. Zwakkere punten worden op nivo gebracht en sterke punten worden uitgebouwd. Ook is er veel aandacht voor de mentale aspecten van het spel. Dit alles gebeurt met behulp van moderne schaakmedia en -databases.
In het algemeen is er één keer per twee weken een bijeenkomst tussen mij en pupil(len), maar in onderling overleg kan het ook minder vaak of kan de frequentie juist hoger zijn. Plaats en tijden worden onderling afgesproken. De bijeenkomsten duren in het algemeen twee uur, maar ook dit kan in onderling overleg korter of langer worden.

De kosten voor het 40-uurs training bedragen €150,- per half jaar in groepjes van 2 of 3. Individueel is dat € 225,- per half jaar.
Voor de 20-uurs variant zijn de bedragen respectievelijk € 75,- en € 125,- per half jaar.

Geïnteresseerd?
Stuur een mailtje met je gegevens (naam, adres, leeftijd, club, rating) naar superhiddo@hetnet.nl of bel voor meer informatie: 050-5716807

Spelers die de laatste seizoenen van mij training hebben gekregen zijn o.a.: Milan Mostertman, Mehran Kamali, Vaclav Ocelik,  Eelke de Boer, Tycho Bruggink, Jorn Brouwer, Olav Mostertman. Daarnaast hebben diverse noordelijke topspelers training volgens dit systeem gekregen.

Saint-Lo 2012 Verslag dag 6

Een trieste dag. Allereerst vreselijk, vreselijk vroeg opstaan en dan constateren dat de langstudeerboete er doorheen is. Dit komt mede door het verschrikkelijk grote aantal eeuwige studenten. Een groot gat zal in de handen van deze voornamelijk luie studenten ontstaan. De spelers in Saint-Lo zullen dit gat zeker niet opvullen, want op enkelen na voert iedereen ook zo weinig mogelijk uit.

In memoriam de eeuwige student:

Ooit was hij heel verwend

En kon hij rusten op zijn krent

Nu moet hij al zijn tentamens in een keer halen

Anders moet hij 3000 euro boete betalen

Morgen wint iedereen volgens Brent

Vandaag was de eerste rustige dag zonder enige activiteiten. Een mooie gelegenheid om het zwembad weer eens te bezoeken. Als allereerste waren we in de mensa aanwezig en na het ontbijt zijn we in de regen richting het zwembad gelopen. Daar aangekomen was het Raymon die geen seconde langer meer kon wachten en met kleren en al direct het zwembad in sprong. De twee euro vergoeding was meer dan genoeg. Dat hij op de terugreis met alleen een broek en een handdoek om zijn schouders door de regen terug moest lopen was van tevoren niet helemaal ingecalculeerd. Ook heeft de ietwat kinderlijke jongen uit het noorden des lands slechts de beschikking over drie sokken. Het enige witte paar sokken werd in de slippers aangetrokken en met de regen en de wandeling naar het zwembad over een modderpaadje heeft hij dus morgen geen sokken meer om aan te trekken. Wel vond hij nog enige broeken in zijn koffer. Mick, Wouter en Leonore bleven op het droge en gingen slapen, voorbereiden en weer even een beetje bijkomen van de drukke dagen. In het water was het weer een groot feest, overal vliegende en spartelende kinderen die onder water werden geduwd. Na een tijdje zagen we allemaal gele dingen in het water drijven, wat bleek, we troffen in totaal drie notatievellen aan in het water. Kennelijk zijn de partijen van Carsten, Tim en Raymon ergens in een zwembroek beland die vervolgens mee het water in zijn gegaan. Eén van de notatievellen overleefde dit avontuur op wonderbaarlijke wijze en was zelfs nog prima leesbaar.

Het was druk in het zwembad: naast de Nederlanders kwam ook de complete Zweedse delegatie, een horde Franse schakers en twee vakantiekampen bestaande uit irritante kleine Franse kutkindertjes met een blauwe of witte badmuts op. Hun begeleidsters waren gelukkig wel te pruimen.

Na een uurtje of twee gezwommen te hebben liepen we door de miezerregen terug. Met rode oogjes van het chloor zat iedereen al snel aan de lunch en konden ze daarna direct door naar de partij. In no-time stond Sarah alweer in de analysezaal, wederom een overtuigende overwinning wat haar score op een fraaie 5 uit 6 bracht. Ook Simon was snel klaar en had zijn sterkere tegenstander erg soepel van het bord gezet. Marijn was na drie nullen op rij erg gebrand om te winnen en dat was te zien in zijn partij. Vrij hard walste hij over een talentvolle Roemeense jeugdspeler Turcuman heen. De voorbereiding van Wouter in het zwembad was ook een goede keus, hij kreeg het in zijn geheel op het bord en had met zwart geen enkel probleem met zijn paar honderd punten sterkere tegenstander. Als allerlaatste van de hele speelzaal was Mischa nog aan het zwoegen tegen David Slagter. Een matig tot slecht eindspel moest hij proberen te keepen en na hard werken had hij eindelijk het halfje binnen, puike prestatie. Opvallend was ook de Chinese partij tussen Yang en Yue, nadat Yue al eerder tegen de andere Chinese Fransman Gao had gespeeld.

Leonore houdt van vreemde spelletjes, vooral met kaarten. Zo heeft ze een monopolykaartspel bij zich, dat bij kinderen goed in de smaak valt. Een ideaal verjaardagscadeau.

Na het avondeten moest een aantal kinderen achterstallige partijen invoeren. Mischa had er nog vier open staan omdat hij steeds lang bezig was en daarna eten belangrijker vond dan invoeren. Raymon moest er nog drie intikken. Dit veranderde snel in twee omdat hij de gewoonte heeft om namen zonder hoofdletter te schrijven. En dit registreert het programma niet goed. Maar om dan opeens de complete namen met hoofdletter te schrijven is ook niet nodig. Tussen het invoeren door vermaakte Raymon zich met het vernielen van het plafond in zijn kamer en het kapot maken en laten verdwijnen van de deurklink van zijn kast (dit samen met Carsten). Dit leverde beiden een aso-streepje op. Omdat Carsten het ook nog nodig vond om de slapende D-ers met een kussen te slaan, kwamen beiden op drie en een flinke straf zal morgen volgen. Er wordt een keuze gemaakt tussen afwassen in de mensa, toiletten schoonmaken, de foyer dweilen of een combinatie hiervan.

Het is trouwens een vreemd gezicht dat de jonge Nederlanders zich nauwelijks mengen met de Fransen. Terwijl er ’s avonds beneden allerlei spelletjes te doen zijn, mensen vluggeren in de speelzaal of voetballen op het voetbalveld, zitten de kleintjes binnen DD’s te lezen of aso-streepjes te verzamelen. Ook Bart scoorde er een door het leegspuiten van een flesje deo in de D-kamer.

Ondertussen hebben al meer dan 60 mensen gestemd voor de mr. Bean look-a-like verkiezing. De Nederlanders doen het slecht en staan net als de wielrenners in de achterhoede. Voorlopig staat Thomas du Chateau op de eerste plaats, met vijf stemmen voorsprong op Louis Salles (degene met die grote neus).

Quote van de dag

Raymon: “WC’s schrobben doe ik thuis al, heb je geen leukere straf?”

Saint-Lo 2012 Verslag dag 4

Een trieste dag. Allereerst vreselijk, vreselijk vroeg opstaan en dan hoor je op het nieuws dat Erik van den Doel weer een grote wanprestatie heeft neergezet op het NOVA-weekendtoernooi in Haarlem. We kunnen eigenlijk zeggen dat dit de geestelijke dood is van deze Leidse grootmeester. Hij laat een groot gat achter dat ooit zal worden opgevuld door een van de Nederlandse deelnemers in Saint-Lo. Voorlopig zult u het echter moeten doen met deze in memoriam.

In memoriam Erik van den Doel

Een diervriendelijke grootmeester uit Leiden;
waarvan ooit vele mensen zeiden;
dat hij het nog eens ver zou schoppen.
Maar nu is er weer een toernooi naar de knoppen.
Morgen winnen onze kinderen alle twee hun wedstrijden.

Voor het eerst een min of meer normaal aanvangstijdstip voor een ronde: 14.00 uur. Zoals gezegd moest er wel vroeg worden opgestaan, want de mensa sluit niet veel na negenen. Na het ontbijt hebben de kinderen een paar uur vrije tijd voordat er om 11.00 wordt voorbereid. Van lang niet iedereen konden partijen van tegenstanders worden gevonden, zodat het voorbereidingsuurtje vaak wordt omgezet in een trainingsuurtje, waarin taktiek wordt geoefend, studies worden opgelost of een trainingspartij wordt gespeeld. Goed nieuws vandaag was het feit dat de laatste Nederlander zich eindelijk heeft gedoucht. Uit piëteit zullen we de naam van hem maar niet noemen.  Deze persoon heeft het niet zo op hygiene: slechts twee broeken en twee paar sokken mee (waarvan er inmiddels een is verdwenen). Het aantal onderbroeken is niet veel meer.

Om 12.00 is het vertrek naar de lunch. Omdat Raymon ’s ochtends zijn derde telaat streepje te pakken had, moest hij alle dienbladen van de Nederlanders wegbrengen. Uiteraard liet hij twee keer wat vallen, wat volgens de traditie een enorm applaus oplevert van iedereen in het gebouw. Dezelfde Raymon werd door Terror-Thomas op eigen verzoek op een stoel met tape vastgebonden. Wat de lol daarvan was ontging de begeleiders, maar het slachtoffer en dader vonden het bijzonder leuk.

De partijen. Veel kinderen waren snel klaar. Bart won in 9 zetten omdat zijn tegenstander een dame wegblunderde. Volgens Blaise Genesseaux, het broertje van de voormalige nr. 2 van het toernooi, was hij aan het experimenteren in een nieuwe opening. Experiment voorlopig mislukt dus.  Er waren ook spelers die snel verloren. Simon blunderde wat weg. Luuk verdedigde een verloren stelling geweldig, maar kon niet omschakelen toen hij opeens de winst in de schoot geworpen kreeg. Helemaal blij met remise was hij dus niet. Marijn verloor van een Nederlander uit de drankgroep, Robin Bos. Maar toch speelde hij lange tijd goed mee tegen iemand met 250 punten meer. Op het nippertje verloren, maar toch goed gespeeld.

Na de ronde snel eten. Opnieuw geen slechte maaltijd: kip en patat (en worteltjes, wat de meeste kinderen natuurlijk niet namen). En heel veel gebroken glaswerk. Dus de sfeer zat er goed in. Voor de lunch deed vrijwel iedereen nog mee aan een voetbaltoernooi. De uitslagen zijn we vergeten, maar die zullen wel in de stijl van het Nederlands elftal zijn geweest.

Dit jaar zullen we het vorig jaar gerezen idee ook echt gaan uitvoeren: er komt een Mr. Bean look-a-like verkiezing. Voorlopig zijn er zes genomineerden: In willekeurige volgorde:

Thomas Duchateau                                        Wouter Manenschijn

Ronan Le Goff                                                 Jeremie Devallee

Thomas Mollema                                           Louis Salles

Ook het thuis front mag een stem uitbrengen. Stuur gewoon een mailtje terug.

De terror-tutjes hebben hun terroristische actie richting onze oosterling meer dan goed gemaakt: hij kreeg een pakketje met allerlei snoepjes erin. Maar vertrouwen komt te voet en gaat te paard. Het cadeautje werd niet vertrouwd (kon een bombrief zijn) en pas na veelvuldige inspectie open gemaakt. De snoepjes zijn inmiddels op. Het polonium werkt voorlopig nog niet.

Deze avond was weer het traditionele handicaptoernooi, of zoals Dominique het noemde: gehandicaptentoernooi. Het concept van dit toernooi is dat per 50 elopunten verschil met je tegenstander, je 1 minuut minder op de klok krijgt, met een maximum van 10 tegen 2 minuten. Voor zowel de sterkere schakers, zoals de begeleiders, alsook de wat minder sterke spelers dus een leuke uitdaging. Doordat iedereen minimaal 7 rondes speelden kwamen er een hoop bekende tegenstanders langs, variërend van de zusjes Auvray en Betty David/David Betty tot het Kutkind en oudgediende Pierre Civit, die ieder jaar meedoet en al vele Nederlanders een punt heeft geschonken.
Ook een hoop onderlinge Nederlandse duels. Mick tegen Luuk werd op het nippertje (2 sec) gewonnen door Mick, Marijn wist knap te winnen van Xander Mostertman, en Sarah rammelde Thomas van het bord, zowel op tijd als qua stelling won ze, met haar 800 elopunten minder! De kraker Hiddo-Brent in de voorronde viel tegen, beiden speelden als oude mannen. Dat valt Hiddo niet kwalijk te nemen en Brent was wel enigszins geïmponeerd door Hiddo’s zelfvertrouwen. De remise werd snel overeengekomen.
Simon had een moeilijk toernooi, maar werd door Hiddo tijdens een lastige partij over het dode punt heen geholpen: ‘’kom op Simon, het is een meisje, ze geeft vanzelf alles weg. Blijf alleen wel naar het bord kijken en niet naar haar borsten!’’ Simon won vervolgens probleemloos van deze 600 punten sterkere tegenstandster. Hiddo wist verder een Roemeen van formaat walrus pisnijdig te maken door constant te praten, fluiten en andere geluidjes te maken tijdens de partijen. Toen deze walrus vervolgens ook nog van Stefan verloor was de maat vol, werden de Nederlanders collectief in plat Roemeens vervloekt en had Hiddo weer een protest aan zijn broek hangen (zijn bovenste broek).

Na de voorrondes mochten de hoogste 16 spelers het in een Knock Out systeem tegen elkaar opnemen voor de hoofdprijs van maarliefst 20 euro en vooral eeuwige roem. Onder deze 16 spelers zaten 4 Nederlanders. Tot zijn grote teleurstelling niet Mike Kroon, ook niet Thomas en Mischa met hun grote monden, maar wel David Slagter en uiteraard vrijwel alle begeleiders. Alleen Hiddo kwam met 5 uit 7 net iets te kort. Genoeg tijd voor hem dus om de andere Nederlanders aan te moedigen. Met toestemming van wedstrijdleider Hubert werd het Franse volkslied inclusief muziek ingezet. Tot hilariteit van de Fransen, die genoten van Hiddo’s prachtige uitspraak en zangkwaliteiten. In de 1/8 finale moesten Stefan en Brent tegen elkaar, dat verrassend door Brent werd gewonnen. David kwam een rondje verder en Leonore gooide het Kutkind uit het toernooi. Heerlijk moment was toen ze mat in 1 kon geven, nog even 10 seconden wachtte en triomfantelijk om zich heenkeek hoe alle Nederlanders de Val van Kutkind vierden. De ¼ finale werd het eindstation voor David en Brent, die met 1.b4 een Franse 2400-speler niet kon verrassen. Leonore ging echter vrolijk door met winnen, dit keer een talentvolle Roemeen van 1600.
In de halve finale speelde ze tegen Ronan Le Goff, tegenstander uit ronde 2 van Mischa. Deze Fransoos werd in een eindspel van K+T tegen K+L op techniek naar huis gespeeld. De finale was tegen Jolly, de bedwinger van Brent. Met 10 tegen 4 minuten, en ook nog zwart waardoor ze aan remise voldoende had wisten de Nederlandse fans dat de titel zo goed als binnen was. En ja hoor, het werd nog een beetje spannend, maar het handicaptoernooi werd, net als vorig jaar, gewonnen door een Nederlander.

Quote van de dag

Hubert Beneteau (toernooidirecteur): “Singing is allowed, telling moves not.”

Axelle Desmouilleres (zijn vrouw): “And please, use the micro for the singing.”

Saint-Lo 2012 Verslag dag 5

Een trieste dag. Allereerst vreselijk, vreselijk, vreselijk vroeg opstaan en dan constateren dat het toernooi dit jaar een stuk minder sterk bezet is dan vorig jaar. Dit komt mede door de afwezigheid van de sympathieke Roemeen Tiberiu Georghescu. Een groot gat ontstaat aan de bovenkant van het klassement. Zijn niveau zullen ze nog niet halen, maar genoeg Nederlanders zullen dit jaar in de buurt komen.

In memoriam:

Een bijna IM uit Boekarest;

Die het toernooi van menig ander heeft verpest

Won twaalfhonderd euro in totaal;

Vorig jaar voor het laatst gezien in de speelzaal

Morgen doen onze kinderen weer hun uiterste best

Vandaag staat een zware dag op het programma. Het spektakel van het Blitz toernooi gisteravond eiste zijn tol. Een half uur eerder verzamelen voor het ontbijt was voor enkelen niet haalbaar. Na ontbijten om 8 uur was er nog korte tijd om achter het bord te verschijnen. In een speelzaal met veel lege plekken begon om iets over negen de eerste partij van de dag. Tegenstanders van Joppe lijken het niet erg te vinden om met wat minder tijd op de klok te beginnen. Voor de vierde keer op rij verscheen zijn tegenstander te laat achter het bord. Voor Sarah is twee partijen op één dag geen probleem, die zit al dagen te wachten op een paar extra wedstrijden. Tim had vandaag zijn dag niet. Het begon er al mee dat hij er ’s ochtends achter kwam dat zijn ene lens door midden was gebroken. Helaas heeft hij geen reservebril meegenomen en zit er niks anders op dan zonder lenzen verder te gaan. Op het schaakbord is dat natuurlijk niet makkelijk en hij speelt op de helft van zijn kunnen. Niet alleen in de speelzaal waren er lege plekken te vinden; ook Stefan en Brent waren een tijd lang niet te vinden. Na een paar uurtjes slaap konden zij er ook weer tegenaan. Bij terugkomst bleken ze precies goed te hebben voorspeld welke spelers al klaar zouden zijn met hun partij. Mischa was in ieder geval niet onder hen. Als een van de laatste verliet hij teleurgesteld de speelzaal. Na lang verdedigen speelden tijdnood en een rekenfout hem parten. Gelijk door naar het middageten, want de tweede partij van de dag stond vlak daarna al weer op het programma. En we waren niet de enigen die op het idee kwamen om te gaan lunchen. Een ontzettend grote groep Franse jongetjes, zonder begeleiders, sloot krap achter ons aan. Helaas voor ons staan ze bekend als echte voordringers en dat hebben we geweten. Alle middelen moesten worden ingezet om te voorkomen dat de groep langs zou glippen. Brent en Stefan gebruikten al hun krachten om de trap te versperren en de rest van de Nederlanders veilig te stellen. Toen dit uiteindelijk zijn tol begon te eisen en de Fransen een doorbraak leken te hebben, greep Raymon in. Met grof geweld deponeerde hij zijn blote voeten in de neusgaten van de Franse jongetjes. De vreselijke stank die van deze voeten afkwam deed zijn werk; de Fransen deinsden verschrikt en tot huilens toe terug. Vandaag stond couscous op het programma. Naar Hiddo’s mening erg lekker eten, hoewel velen daar anders over denken. Bart houdt eigenlijk meer van de toetjes. Normaal gesproken is er één toetje per persoon, maar Bart weet er altijd een stuk of zes langs de chagrijnige dames te loodsen. Hoe hij dat doet wil iedereen wel weten, maar hij geeft zijn geheim niet prijs. Zijn broekzakken zitten elke keer wel verdacht vol. Voor vader Kroon het laatste avondmaal; daarna wordt weer afgereisd naar Nederland. Na het middageten kon gelijk worden aangeschoven voor de tweede ronde van de dag. Voor sommigen een feest voor anderen een wat minder succesvolle middagronde.

Joppe was snel klaar. Hij bood in betere stelling remise aan, want hij had hoofdpijn en ging maar slapen op de meidenkamer. Thomas en Sarah wonnen ook hun 2^e dagpartij en draaien beiden met 4-5 mee in de top van het klassement. Ook Wouter had twee partijen kunnen winnen vandaag. In de ochtendronde stond hij slecht, maar plotseling miste hij mat in 2. Ook in zijn eerdere verliespartij stond hij al gewonnen. Schaaktechnisch gaat het dus goed, maar hij heeft iets te weinig punten voor hetgeen hij op het bord laat zien. Voor het eerst twee Nederlanders van dezelfde groep tegen elkaar. Raymon en Mick, zo’n beetje op de grootst mogelijke afstand van elkaar wonend, maakten er een zware partij van, maar de analyse was nog veel zwaarder. Mick won een dame-eindspel met een pion meer en mocht de lange partij invoeren. In totaal werden 7 punten gescoord, 50%, vrij normaal omdat iedereen in het Zwitsers systeem na een paar ronden op zijn eigen nivo speelt.

Het invoeren van een partij is voor velen niet zonder problemen: rondenummers worden vergeten, namen van tegenstanders verkeerd gespeld, de toernooinaam gaat in 85% van de gevallen verkeerd en soms vergeten zelfs spelers een partij in te voeren. Carsten maakte het helemaal bont. Hij is niet erg bekend met chessbase, wat resulteerde in een partij van 9 zetten met een nevenvariant van 34 zetten die niet werd opgeslagen.

Dominique stapte na een stuk of 10 zetten naar Stefan toe: “Mijn tegenstander heeft zomaar terwijl ik rond liep een van mijn stukken van het bord gehaald.” Onsportieve Fransen zijn er vele, dus onmiddellijk kwam Stefan in actie en speelde de partij na op een ander bord. Er bleek dat Dominique gewoon een paar zetten eerder vergeten was een stuk terug te slaan. Einde partij.

Andreea Navrotescu besloot voor de tweede keer met de Nederlanders te eten. Volgens Sven Dijkhuis is zij uitgerust met een bijzonder dikke reet (quote 2010), maar ze is ook erg aardig en geïnteresseerd in andere mensen, in het bijzonder Brent Burg. Haar familie is een jaar of 7 geleden naar Frankrijk geëmigreerd. Haar vader werkt als trainer in de schaakwereld. Ze vertelde interessante dingen over het wel en wee van haar club. Ook gaf ze haar mening over de knapste mannen van het toernooi. Hiddo helemaal blij: voor het eerst van zijn leven is hij iemand tegen gekomen die hem niet lelijk vond. Op de vraag wat ze van Louis Salles vond, antwoordde ze: “Hij is niet knap, hij heeft een hele dikke neus.” Toevallig zat Louis net achter haar, waardoor iedereen in een lachbui van zeker 2 minuten uitbarstte. Maar Andreea had wel gelijk.

Na het avondeten werd er door velen op de dormitory gevoetbald, alleen niet door de Nederlanders. Luuk heeft een tas met Donald Ducks mee, die gretig aftrek vonden, Raymond moest verplicht een half uur douchen, maar dat hielp niet bijzonder veel: de stank op zijn kamer bleef, zodat hij de nacht in alle eenzaamheid doorbracht. Zoals eerder gezegd sliep Joppe met hoofdpijn op de meidenkamer, Thomas ging voor een nachtje op de B-kamer slapen en Bart besloot dat de gang toch een stuk frisser was en legde zijn matras voor de deur. Wel pech voor hem: ’s nachts kwam een stelletje half dronken Fransen de stilte verstoren en ook besloten twee kleine Fransjes veel lawaai onder de douche te maken. Adele en kornuiten verzorgden weer een gratis concert op de kamer van de begeleiders, maar Adele kwam deze keer helemaal niet uit haar tekst en moest alle liedjes voortijdig afbreken. Hoongelach en een dropsleutel vielen haar ten deel. Door dit nachtelijke geweld kwam het verslag opnieuw niet af en zitten we het tussen de analyses van de partijen uit de 6^e ronde te maken.

Nog een paar wetenswaardigheden:

-          Er doen dit jaar veel buitenlanders aan het toernooi mee: naast de Nederlanders ook Zweden, Roemenen, een Belg, een Duitser, veel Italianen, Litouwers en Kroaten.

-          Er is ook dit jaar een groep entertainers aangesteld die allerlei nevenactiviteiten organiseren, zoals een pingpongtoernooi, diverse voetbaltoernooien, de olympische spelen en andere spelletjes.

-          Het weer is nog steeds zeer matig.

-          Luuk snurkt

Quote van de dag:

Stefan vraagt na afloop van de partij van Sarah wat ze gedaan heeft. Sarah antwoordt direct en schuldbewust: ‘’Niks!’’

Mischa: ‘’Het wereldrecord op de marathon: 40 km