EK rapid en snelschaken

Van 18 t/m 20 december werd in Minsk het Europees kampioenschap snelschaak en rapidschaak gehouden. Een leuke aanleiding om eens een bijzonder land te bezoeken. Dus een en ander uitgezocht een advertentie gemaakt op mijn website, dematadoren.123website.nl en gepubliceerd.

Drie mensen bleken tijd te hebben om mee te doen. Brent Burg is een oud jeugdschaker die ook dikwijls als begeleider samen met mij actief was in Saint-Lo. Barry Broek deed daar diverse malen aan mee en het was eigenlijk hij die mij attent maakte op dit toernooi. Albert Vermue is schaakleraar in Zeeland en ook al jaren voorzitter van de ZSB. Verder deed er nog een Nederlander mee. Yonne Tangelder, in de jaren 90 een Limburgs jeugdtalent en nu actief voor de Noorse schaakbond, bleef na haar studie in Noorwegen hangen en raakte bevriend met een Noorse GM.

Zowel hij als wij hadden contact met Vladimir Polley, een Wit-Russische trainer die in Stockholm woont en wie ik ontmoet had op onze schaakreizen naar Saint-Lo. Gevlogen op Vilnioes, daar het visum opgehaald (voor deelnemers aan dit toernooi gratis, normaal moeten mensen 60 euro betalen), en vervolgens met de trein afgereisd naar Minsk.

Op het station werden we opgehaald door de toernooidirecteur himself, Nikolai Zarubitskiy. Ook hem kenden we al. Als vader van een talentvolle jeugdspeler was hij al twee keer meegekomen naar Saint-Lo. Daar had hij zich misdragen na een in zijn ogen onterecht verlies van het Belarusteam in het pannenkoekentoernooi. Prachtige Wit-Russische vloeken, want deze man spreekt geen woord over de grens.

We overnachtten in het hotel Belarus, op zo'n 500 meter van de toernooizaal, in het centrum van de stad. Een goed hotel, al waren de kamers aan de kleine kant. De bedden waren prima, de sanitaire voorzieningen ook, net als het internet, dat alleen 's avonds wat aan de trage kant was door het grote gebruik ervan. En dat slechts voor 27 euro per persoon per nacht. Het ontbijt was uitgebreid, maar duur (10 euro), reden dat wij in een dichtbij gelegen bakkerijtje, op Franse leest gestoeld, ons dagelijks tegoed deden aan escargots, chocoladebroodjes en croissants.

 Het duurde behoorlijk lang voordat iedereen de speelzaal, het ijshokkiestadion van Dinamo Minsk, binnen was. De meer dan 600 deelnemers konden slechts door twee deuren en iedereen moest worden gescand en gefouilleerd. Gevolg was dat de eerste ronde een uur uitliep. Wel kon het toernooi nu beginnen met een normale opening, en niet zoals gepland, eerst twee ronden en dan de opening. We dachten dat dit gedoe alleen de eerste dag zou gebeuren, in verband met het bezoek van enkele hoogwaardigheidsbekleders (waaronder ook de FIDE-president), maar dat bleek niet het geval. Ook op de andere dagen werd iedereen gefouilleerd, maar er waren gelukkig meer scanners, waardoor alles sneller doorstroomde.

 De opening bestond uit een volksdans van een Wit-Russisch dansgezelschap en praatjes van Shampoo, minister van sport in Wit-Rusland, waarschijnlijk bekend van het witwassen, de schurk Azmaiparischvili (president van de ECU), die in het verleden vanwege malversaties en fysiek geweld in een Spaanse cel heeft gezeten, en de hoofdarbiter, de al oude, maar altijd sympathieke Philippowitz.

 Op de eerste dag moesten er 11 ronden Zwitsers worden gespeeld. Een beetje weinig, zo leek het ons. Gelukkig moesten we elke opponent met beide kleuren bestrijden, zodat er 22 potjes gespeeld werden. Tempo: 3 minuten + 2 seconden per zet. Gevolg van dit systeem was dat er behoorlijke wachttijden waren tussen de rondes. Van het Amsterdams systeem, veel gebruikt in Nederland, heeft men bij de FIDE schijnbaar nog nooit gehoord. Als er met ons systeem groepen van 8 en finalegroepen van 10 worden gevormd, is er veel minder wachttijd tussen de rondes en kunnen er meer partijen worden gespeeld. Ook het increament is niet goed voor het snelschaken. Bij het snelschaken is de klok nu juist een wapen. Prachtig als mensen in gewonnen stelling door hun vlag gaan en gefrustreerd raken. Met increament, bij andere tempi wel goed (mits in juiste proporties toegepast), is het snelschaken toch iets anders geworden.

 De Nederlanders speelden naar behoren. Brent behaalde 13 punten (plaats 142), Albert 11 (plaats 302), ik 10 (plaats 357, als ik de laatste twee partijen waar ik goed tot gewonnen stond ook in winst had omgezet, was ik tevreden geweest met mijn prestatie, nu niet) en Barry, de zwakste schaker van ons, 9 (plaats 441). Over het puntenaantal van Yonne zal ik het niet hebben. Van onze groep scoorde iedereen minimaal evenveel als Nigel Short, de Engelsman die na een aantal rondes voortijdig afhaakte. Hij kwam vooral voor toeristische redenen (heeft inmiddels 109 landen bezocht, zelfs Tivi kan hier niet aan tippen) en bovendien is 22 rondes iets te veel voor een man van zijn leeftijd.

Complete eindstand

De volgende twee dagen stonden opnieuw 11 ronden Zwitsers op het programma, nu volgens het rapidtempo (15 minuten + 10 seconden per zet). In het algemeen bij ik een redelijke rapidschaker geweest en ik behaalde nu ook een goede plusscore van 6,5, goed voor plaats 226. Brent haalde een half puntje meer (plaats 144). Albert was de tweede dag matig op dreef  en bleef steken op 4 punten (plaats 578). Zelfs Barry eindigde hoger (plaats 555, ook 4 punten).
Al op het NK-rapid in Eindhoven was duidelijk dat rondes met dit tempo langer duren dan 2 x 20 minuten. Vrijwel elke ronde is er wel een zeeslang waardoor de ronde minuten uitloopt. Gevolg: lange pauzes voor veel mensen tussen de ronden en uitloop van het toernooi. FIDE en KNSB,  denk toch eens na! Beter lijkt me een tempo van 15 + 2 seconden increament. Elke elementair gewonnen of remise eindspel krijgt ook daadwerkelijk die uitslag en er is vrijwel geen uitloop.

Complete eindstand

Voor de rest een prima toernooi. Goede catering met koffie, lekker ijs, en andere dingen, duidelijk zichtbare wedstrijdleiders, die niet veel meer te doen hadden dan klokken weer goed zetten en stoelen rechtzetten, zo'n 50 liveborden, tv-coverage, uitleg bij partijen. De 2600-plus speler hadden een eigen ruimte voor hapjes en drankjes, iets waar ik ook dankbaar gebruik van heb gemaakt. Controle was er namelijk niet.
Natuurlijk kun je twijfels hebben bij de opzet van een toernooi. Dat ik aan een EK kan meedoen is eigenlijk belachelijk, maar het is ook de charme dat je een keer tegen een goede speler kan spelen, want die waren er genoeg. Om de geluksfactor kleiner te maken pleit ik toch voor meerdere niveaugroepen, zoals in Nederland vaak gebruikelijk, met voor de hoogste groep een ondergrens van 2500. En bij het snelschaken voor het Amsterdams systeem. Ik hoop dat de FIDE mijn blog leest.

Na het toernooi nog wat van Minsk en omgeving gezien (daarover in een ander blog meer). Volgend jaar schijnt het toernooi in Estland te worden gehouden. Wederom een overweging om mee te doen, al was het maar om eens de veerboot naar Finland te nemen, een van de landen in Europa waar ik nog niet geweest ben.

Twee korte matjes uit Saint-Lo

Klasseringen Nederlanders

Jeugdtoernooi

  10. Jip Damen                         6,5-9   TPR 1775
  14. Oele Dijkhuis                    6,5-9   TPR 1685
  44. Carsten van der Hoeven    5,5-9   TPR 1520
  46. Barry Broek                       5,5-9  TPR  1496
  55. Sarah van Rooden             5,5-9   TPR  1551
  64. Joppe Kroon                         5-9   TPR  1424
  73. Luuk Weidema                  4,5-9   TPR  1486
119. Kevin Brands                     3,5-9   TPR  1358
129. Dominique Kroon              3,5-9   TPR  1220
131. Klaas-Jan Koedijk              3,5-9   TPR  1211
143. Dylan van Vliet                     3-9   TPR  1117

Open toernooi

  7. Ivo Maris                       6,5-9  TPR  2345
55. Yannic Husers                  4-9  TPR  1777

De eindstanden

Eindstand jeugdtoernooi
Eindstand open toernooi

Foto's

Saint-Lo 2015: de laatste dagen

Op de voorlaatste speeldag gebeurde weinig bijzonders. Jip kon een zeer goede klassering definitief vergeten door een nogal passief gespeelde opening. Oele won weer en kon bij een goed resultaat in de slotronde hoog eindigen in zijn leeftijdscategorie.

Tijdens een van de maaltijden van de mensa bleek dat de dames een soort ranking de stars hadden bijgehouden. Hier de resultaten:

Intelligentste hoofd: Jip

Knapste kop: Jip

Mooiste neus: Joppe

Mooiste benen: Jip

Mooiste haar: Luuk

Best gekleed: Barry

Grootste carrierekansen: Luuk en Sarah

Op hoogste leeftijd kinderen: Carsten en Sarah

Beste gevoel voor humor: Hiddo

                       

De overige ranglijsten ben ik vergeten.

’s Avonds werd er door Luuk, Sarah, Yannic, Joppe, Oele, Dominique en Hiddo in een nabijgelegen bowlingcentrum gebowld, met goed internet. Sarah toonde zich de sterkste van een armoedige competitie. Joppe kwam na 0-6 nog redelijk terug, maar met Oele bowlen is levensgevaarlijk. Joppe zal t.z.t. een zeer grappig filmpje op internet zetten.

De laatste dag is het vroeg opstaan, want de ronde begint om 9.00 uur. Jip won en werd tweede in zijn leeftijdscategorie, Oele won ook en werd met dezelfde score vierde C-tje. In de open groep sloot ook Ivo het toernooi goed af en won ruim 100 euro. De Nederlandse spelers kunnen redelijk tevreden zijn: vrijwel iedereen scoorde beter dan zijn rating.

Het door sommigen geplande zwembadbezoek viel in het water: het weer was niet echt goed, er was te weinig tijd, anderen hadden weer geen zin, dus werd er na de lunch wat rond gehangen, wat gevoetbald en weer geweerwolfd.

De prijsuitreiking begon om 16.30 uur. Weer kreeg iedereen een prijs (behalve Yannic, want die speelde bij de volwassenen mee) die kon worden gekozen uit de ruim gevulde tafel met speelgoed en elektronica. Onder andere werd een printer, een fotocamera, een ipad, jeu de boules, een dartspel en een muis gescoord. Ook Hiddo nam een muis mee, want hij had de zijne bij de Mac laten liggen.

Na 1,5 uur praatjes en prijzen afhalen waren er weer de gratis drankjes en koekjes. Weer geen chips. Daarna namen de Fransen afscheid, ging de organisatie opruimen en moesten de Nederlanders de laatste partijen invoeren. Hiddo ging naar het bowlingcentrum om te internetten (het vorige verslag), samen met de Sloveense familie die voor het 2^e jaar aanwezig was.

Om 20.00 uur was iedereen bij de mensa, behalve Barry die met de animateurs naar de Mac, een café en ook het bowlingcentrum ging.

Voor het eerst wijn bij het eten, maar die was niet te drinken.

In de avond eerst kamers opruimen en koffer inpakken en daarna leuke dingen doen. Bedtijden waren opgeheven, maar opvallend weinig spelers gingen de hele nacht door. Wel werd nog even alle door de organisatie beschikbaar gestelde ontbijtpakketten in de lockers gestopt, zodat de Russen, Polen en Roemenen wel even moesten zoeken voordat ze iets te eten zouden krijgen.

Om 8.15 stonden de wagens klaar om ons, een paar Russen en de Roemenen naar het station te brengen. Er was zelfs een gedeelte van de trein voor ons gereserveerd!

Precies op tijd arriveerden we in Caen, waar de automaat heerlijke koffie schonk en Yannic eindelijk een Charlie Hebdo kon lezen. Ook de trein naar St. Lazaire, Parijs had geen vertraging. Op het station namen we snel afscheid van de Roemenen om daarna de metro naar de Eiffeltoren te pakken, met bagage en al.

Bij Trocadero een groepsfoto gemaakt, daarna afgedaald naar de brug over de Seine waar Hiddo zijn oude candid camera grapje weer tevoorschijn haalde. Het werkte nog steeds…

Koffers onder bewaking bij de toren neergezet en kinderen kregen ruim een uurtje om hier eens rond te kijken. De meesten namen enkele dure consumpties, Sarah kocht een paar gekleurde Eiffeltorentjes en Dylan werd beroofd van 25 euro.

Het tijdschema was iets te krap, maar gelukkig hadden we nog een minuut of 8 over voordat de Thalys vertrok. Wat slapen, filmpje kijken, filosofische gesprekken met Dylan, wat lezen en de nodige ongein later en we waren al weer in Rotterdam. Onverwacht stonden er toch nog ouders op het perron. Helaas stond de vader van Klaas-Jan in de file en zou pas later komen. Gelukkig nam de moeder van Kevin hem mee uit eten.

Buiten de poortjes stonden de families van de dames ons op te wachten. Daarna snel afscheid genomen, gegeten bij de Burger King en bij een smerige Koreaan.

Om 19.05 de trein naar Groningen genomen en wat er in Frankrijk niet gebeurde, werd in Nederland natuurlijk wel een feit: vertraging vanwege een kapotte wissel. Helaas slechts 20 minuten, zodat Ivo, Yannic en ik geen geld terug kregen.

Tegen 22.45 was ik thuis. Nog even Langs de lijn geluisterd, het antwoordapparaat beluisterd en daarna onder het tourjournaal in slaap gevallen.

Volgend jaar start een etappe van de tour in Saint-Lo. Waarschijnlijk zal het toernooi dan pas om 8 juli beginnen. Naar alle waarschijnlijkheid wordt er weer een nieuwe schaakreis naar Saint-Lo georganiseerd, maar misschien wel iets uitgebreider met voorafgaand aan het toernooi een bezoek aan de tour, een volledige dag invasiestranden, het tapijt van Bayeux en een bezoek aan Mont St. Michel. Zodra de organisatie de toernooidata bekend maakt, zal ik e.e.a. onderzoeken.

Scoretabel Nederlanders in Saint-Lo

Scoretabel Saint-Lo 2015
	1e	2e	3e	4e	5e	6e	7e	8e	9e	Totaal
Ivo	1	1	1	0	1	1	0	0,5	1	6,5
Jip	1	1	1	1	0,5	0	1	0	1	6,5
Oele	1	0,5	1	0,5	1	0,5	0	1	1	6,5
Carsten	1	0	1	0,5	0	1	0	1	1	5,5
Barry	1	0	0,5	0	0,5	1	0,5	1	1	5,5
Sarah	0,5	0	1	1	0,5	1	1	0	0	5
Joppe	1	0,5	0	0,5	0,5	0,5	1	0	1	5
Luuk	1	1	1	0	0	0	0	0,5	1	4,5
Yannic	0	1	0	1	0	1	0	1	0	4
Kevin	1	1	0	0	0,5	0	0	1	0	3,5
Dominique	1	0	0	1	0	0	1	0,5	0	3,5
Klaas-Jan	0	1	0	0	0	1	0,5	1	0	3,5
Dylan	0,5	0	0	0,5	0	1	1	0	0	3
	10	7	6,5	6	4,5	8	6	7,5	7	62,5

Saint-Lo 2015 finale voetbaltoernooi en het pannenkoekentoernooi

Alweer een prachtige natte dag in Saint-Lo. Deze ochtend moesten we om half negen verzamelen op de gang. Gelukkig zag iedereen er heel uitgeslapen uit! ;P Er waren weer drie mensen te laat, maar we zullen geen namen noemen.

We liepen naar de mensa, maar het animatieteam liep samen met een hele grote groep kleine Franse kutkinderen. Wij zaten hier achter en irriteerden ons hier erg aan. We kwamen op het goede idee om de grote groep Franse kutkinderen in te halen. Iedereen rende alsof zijn of haar leven er vanaf hing. Eer waren een paar uitzonderingen die het na twee meter al opgaven en/of hun broek moesten ophijsen. We raden dus alle ouders met kinderen, die geen sport beoefenen, aan om ze toch maar eens naar de sportschool te sturen. Maar gelukkig haalde het grootste deel van de groep de kleine Franse kutkinderen wel in en hoefde dus niet in de rij te staan bij de mensa. Al deze moeite voor een paar stukjes stokbrood.

We kwamen terug van de mensa en iedereen deed zijn eigen ding: Er waren voetballende kinderen, luierende kinderen, schakende kinderen en we hadden een slapende Sarah, die vergeten was een wekker te zetten en hierdoor te laat kwam voor het middageten. Dit te laat-streepje is al weggewerkt. Alle partijen van de zesde ronde werden ingevoerd door Sarah.

We hebben dit jaar meerdere kandidaten voor de kutkinderen!!

·      

          Cristian-Alexandru Botocan (Roemeen met verkeerde opscheer)

·        Yannic Husers (Nederlander die sommige partijen verpest)

·        Barry Onderbroek (Nederlander die dates verpest)

·        Het animatieteam en alle bijbehorende ettertjes (Franssen)

Deze avond hadden we de halve finale van het voetbaltoernooi. Wij hadden ons hiervoor gekwalificeerd. In de eerste ronde moesten we tegen grote mannen. Deze waren heel onsportief en daarom kregen we van de scheidsrechter een penalty, nadat er hands was gemaakt in het strafschopgebied. Joppe werd ook neergehaald en moest uit het veld. Hiervoor dan weer geen vrije trap. Ivo kreeg een wespensteek in zijn benen een bal tegen zijn hoofd waardoor hij nu een lichte hersenschudding heeft. Deze wedstrijd hebben we niet gewonnen, maar Dominique mocht op het laatst nog even keepen en hield een mooie bal uit het doel!!!! De wedstrijd hierna werden we ingemaakt met Klaas-Jan broek optrekkend in het veld. En Hiddo schreeuwend in het veld met telefoon, portemonnee en al. Het was jammer dat w niet door zijn, maar we hadden wel een gezellige avond.

Ronde 7 en het pannenkoekentoernooi

We werden weer om half negen verwacht op de gang, weer laatkomers…. Dit keer heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel erg veel.

Ronde 7 startte om 14:00 . ijsjesscore voor beiden niet gehaald.

Het avondeten in de mensa was dit keer een rolletje ingewanden. Dit werd door niemand opgegeten.

Het pannenkoekentoernooi :

Dit jaar waren er twee teams, een sterk team met Ivo, Jip, Oele, Yannic, Joppe en Luuk (the Orange Lions). Er was ook een wat minder sterk team met Barry, Kevin, Sarah, Dylan, Klaas-Jan en Dominique (Gebraden gehakt, omdat de Fransen dit niet uit kunnen spreken). Dit vonden de meeste minder leuk. Hiddo en Carsten zaten met twee Belgen en twee Franssen in een team. Het tweede team verloor vaak maar zat bijna in de Finale (de knock-out ronde) en het eerste team kwalificeerde zich voor de finale, maar viel al snel af. Dit nadat er voor derde keer oprij 3-3 werd gespeeld. Bij de eerste 3-3 werd Jip geloot voor een beslissingspartij, hij won. Bij de tweede 3-3 werd Yannic geloot, hij won ook. Maar bij de derde 3-3 werd Oele geloot. Oele was al wat moe en gestrest en kon de zenuwen er niet ook nog bij hebben. Hij verloor jammer genoeg, maar niemand nam hem dit kwalijk. De tranen stonden we in z’n ogen, maar zodra hij op z’n kamer was en Yannic een grap maakte, had Oele een big smile op z’n gezicht.

De pannenkoeken waren heel erg lekker en voor herhaling vatbaar. De meesten gingen pas om kwart voor 3 naar bed toe.

Het was een hele leuke en gezellige avond.  De beloofde sorbets (voor de matige score enkele dagen geleden) hebben de begeleiders echter nog steeds niet gehad.

SARAH VAN ROODEN EN DOMINIQUE KROON

Een paar opmerkingen van Hiddo:

De eerste zin doet vermoeden dat we steeds slecht weer hebben gehad. Integendeel. Eigenlijk was het alleen op de dag van het bezoek aan de invasiestranden slecht weer, en dit alleen ’s ochtends. Andere dagen iha zonnig en lekker tot warm weer.

Het woord kutkind is een uitvinding van Rosa Ratsma en een schaakvriendin, enkele jaren geleden. Echter Arthur Macon, drager van deze titel, doet dit jaar niet mee. De kandidaten voor de titel zijn vele malen minder irritant dan dit Franse rotjoch.

Pauline Anim, een van de annimateurs, vindt Jip de knapste jongen van het deelnemersveld en heeft voor hem zelfs een foto ter beschikking gesteld. Ze wil met hem wel 8 kinderen, maar die moeten er dan niet zo uitzien of zich gedragen als Oele. En uiteraard moet hij niet nogmaals een joint opsteken, zoals hij in een wild verleden eens gedaan schijnt te hebben.

Er is door een zevental spelers een uurtje gebowld in het plaatselijke bowlingcentrum. De prestaties waren niet om naar huis te schrijven, maar wel bijzonder lachwekkend. Joppe zal tzt een filmpje op facebook plaatsen.

Nog wat info over het pannenkoeken team snelschaaktoernooi. Dit is een toernooi voor teams van zes personen, die gemiddeld maximaal 1650 rating mogen hebben. Sterke schakers moeten dus worden gecompenseerd door zeer matige schakers. Het eerste team van Nederland (met allen in oranje shirts) bestond uit spelers die tot dan toe een goed toernooi speelden, goede snelschakers zijn of underrated waren, of een combinatie daarvan. In de voorrondes (7 ronden Zwitsers) ging het goed, in de knock-out fase liep het dus een stuk minder soepel. Hiddo’s team (Benefra) werd in de 1/16 finales uitgeschakeld.

Het toernooi werd gewonnen door een Frans team, dat een Wit-Russisch team na barrage versloeg. De Belarussen kenden de regels niet (bij een gelijkspel in het beslissingsvluggertje heeft zwart gewonnen) en gingen op zeer brute wijze verhaal halen bij de organisatie. Volkomen onterecht. Wellicht had de organisatie de regels wat beter kunnen publiceren (en ook in het Engels (dat de Wit-Russen trouwens ook niet spreken) en het is inderdaad waar dat het niet gebruikelijk is als wit moet winnen hij dan een gelijke hoeveelheid tijd krijgt, maar klagen achteraf is dom. En zeker de manier waarop. De organisatie heeft ruim 300 schakers een fantastische avond bezorgd, zonder dat daarvoor moest worden betaald.

Saint-Lo 2015 Ronde 4 en 5 en de invasiestranden

Op de derde speeldag stond slechts een ronde geprogrammeerd, die ook nog ’s middags begon. Toch was het niet uitslapen voor de spelers, want elke dag wordt er om 8.30 uur verzameld in de gang om te gaan ontbijten. Op de dagen dat er een ronde om 9.00 begint, gaat een aantal van onze groep al om 8.00 naar het restaurant, op enige honderden meters lopen, de ouderen gaan gewoon om 8.30 uur en nemen het kleine tijdsverlies voor lief.

Daarna wordt er vooral gevoetbald, wat geschaakt en eventueel wat voorbereid. Aan dat laatste hebben niet veel spelers behoefte, maar Oele, die tot nu toe een goed toernooi speelt, wil dat wel. De anderen doen het af en toe of helemaal niet. Analyseren willen de meesten echter wel.

Over de ronde kunnen we kort zijn: slechts zes punten, wellicht hadden sommigen nog wat last van de late avond ervoor. Jip won opnieuw en staat met 4 uit 4 gedeeld eerste. Luuk moest de gedeelde koppositie loslaten door een nederlaag tegen een 13-jarig meisje uit Minsk.

Er zijn heel veel (Wit)-Russen dit jaar. Dat komt ook omdat de trainer van een club uit Stockholm, Vladimir Polley, oorspronkelijk uit Wit-Rusland komt. De meeste leden van zijn club hebben dezelfde achtergrond. Maar ook een behoorlijke delegatie uit Moskou, die helemaal niet zo verschrikkelijk goed zijn. Leuk om mee te praten en eens te horen hoe zij over de situatie in hun land denken. De Russen maken graag contact, ook om hun Engels te verbeteren, de Wit-russen veel minder (en spreken doorgaans helemaal geen Engels). Het lijkt erop dat ze behoorlijk geïndoctrineerd zijn. Putin kan geen kwaad doen, er is democratie en persvrijheid in Rusland, etc, etc. De Oekrainse medewerker heeft hele andere verhalen…..

’s Avonds de eerste ronde van het voetbaltoernooi. De Nederlanders spelen onder de naam: Jip’s bitches. Ze doen onze reputatie eer aan en plaatsten zich eenvoudig voor de volgende ronde die op donderdagavond wordt gespeeld. De reputatie van troublemakers deden ze echter ook eer aan. Er ontstond onenigheid over het wisselbeleid (die was er niet) en ’s avonds laat, toen Hiddo terug kwam van de Macdonalds om daar zijn verslagen en foto’s op internet te zetten, moest het een en ander worden uitgepraat. Er was duidelijk behoefte aan een sterke man. Klaas-Jan zal in de volgende ronde de coaching voor zijn rekening nemen. Daarna werd het team opnieuw ingeschreven.

De volgende dag werd weer een nieuw record lage score neergezet: slechts 3,5 punten. Dat houdt in dat de begeleiders een sorbet van de spelers krijgen. Alleen Oele won zijn partij. Joppe en Kevin speelden onderling remise, waarmee beiden goed wegkwamen. Klaas-Jan en Dylan lijken beiden niet in vorm. Verliezen kan, maar de manier waarop was zeker niet groots. Jip liet zijn eerste halfje liggen tegen een klein Pools meisje dat snel zet, maar toch weinig verkeerds doet, altijd irritant. Sarah, die net als Yannic elke tegenstander een zakje drop geeft, speelde een mooie partij tegen een sympathieke Fransman uit Pau, die graag in het Engels wilde analyseren. Helaas liet ze diverse malen de winst lopen. Barry vindt dat hij van 1200-spelers moet winnen, maar dat lukt dit toernooi nog niet. Gisteren verloren, nu remise. Zijn partij duurde 117 zetten, maar dat hadden er ook best 50 zetten minder mogen zijn. Hij had een voordeeltje van 0,01, en zijn tegenstander liet zien dat hij wel wist hoe het remise te houden.

Na de lunch gingen we in een klein busje van de Wit-Russen naar de invasiestranden. Hun chauffeur verdiende zo wat extra’s, terwijl zijn landgenoten zich vermaakten met het snelschaaktoernooi.

Eerst naar het Amerikaanse kerkhof bij Colleville sur mer, waar 9387 Amerikaanse soldaten liggen begraven. Elke dag wordt door een aantal Franse veteranen bij het monument de last post geblazen, net als in Ieper. Het monument is typisch Amerikaans: de Russische bijdrage aan de overwinning wordt gebagatelliseerd. Daarna naar het vlakbij gelegen museum, na eerst wat groepsfoto’s genomen te hebben. Niet iedereen wilde naar binnen in het kleine, maar vrij goede museum. Er was veel oorlogsmateriaal te zien, en Hiddo gaf af en toe wat uitleg naast de aanwezige teksten. Hij kon het museum niet op fouten betrappen, wat een van zijn favoriete hobby’s is. Via de dure souvenirshop naar Arromanches.

Daar wordt sinds twee jaar een nieuwe 360 graden film gedraaid. Deze film geeft een beter beeld van de strijd in Normandië dan de vorige, maar maakt minder gebruik van het 360 graden effect. Het is altijd weer ontroerend te zien hoe blij mensen zijn bij de bevrijding. Het is nauwelijks voor te stellen wat vier jaar onderdrukking en onvrijheid inhoudt, maar gezien de enorme vreugde bij de bevrijding, moet dat verschrikkelijk zijn geweest. Helaas beseffen vaak te weinig hoe blij we met onze vrijheid (en luxe) moeten zijn.

Na de film nog even het stadje in geweest voor een bezoek aan het strand, de verschrikkelijk dure winkeltjes en een ijssalon, waar men dure, maar lekkere ijsjes had. De hele dag reed een Sloveens gezin, waarvan we vorig jaar moeder en dochter ontmoet hadden, achter ons aan. Barry reed met hun mee naar Saint-Lo, de rest ging in de bus terug. In Saint-Lo gingen we naar de pizzeria waar we twee jaar geleden ook waren. Eindelijk wifi!

Op de kamers werd nog even weerwolven gespeeld, een bijzonder stompzinnig spel waarbij iedereen door elkaar heen schreeuwt, wat meestal voor een melige sfeer zorg, waarna iedereen ver na middernacht ging slapen.

Quote van de dag:

1)    

  Sarah nadat Dominique had gezegd dat op haar school twee meisjes met de naam Dominique zaten: “Ben jij daar een van?”

2)      Hiddo nadat Yannic meedeelde dat hij vanwege de schoonheid van zijn tegenstander (Honorine Auvray) zich niet goed kon concentreren: “Dan speelde je zeker niet tegen Dominique?”