Saint-Lo 2015 verslag van de reisdag

Lange tijd zag het er niet naar uit dat ik ook dit jaar weer een schaakvakantie naar Saint-Lo zou organiseren. Het toernooi werd wat minder sterk, omdat in ongeveer dezelfde tijd in dezelfde regio sinds een paar jaar een ander groot open toernooi wordt georganiseerd. Vele schaakvrienden uit Frankrijk zijn inmiddels te oud of kozen voor het andere toernooi. En na acht jaar wil je wel eens wat anders.

 Mijn idee was om in begin juli een schaakvakantie naar Berlijn of Parijs te organiseren. Daar werden vorig jaar twee open toernooien gehouden. En in beide steden is natuurlijk het nodige te zien en uit historisch oogpunt interessant voor kinderen. Maar beide toernooien stond begin april nog steeds niet op de kalender. Inmiddels kreeg ik een mail uit Voorschoten of het ook dit jaar weer mogelijk was om naar Frankrijk te reizen. Ook Barry wilde graag weer mee. Dus toch maar van mening veranderd en informatie ingewonnen en verspreid.

 Barry en Luuk maakten in het westen reclame en zorgden ervoor dat er genoeg mensen zich inschreven om de reis doorgang te doen vinden. Op de Amerikaanse onafhankelijkheidsdag verzamelden we dan ook met 14 personen op het station van Rotterdam voor de lange treinreis naar Normandië. Velen hadden al eerder in Saint-Lo gespeeld, maar de groep telde ook vijf nieuwkomers, waaronder Ivo die meegaat als speler/trainer, net als Brent twee jaar geleden. Yannic is te oud voor het jeugdtoernooi en gaat bij de volwassenen spelen.

 Iedereen arriveerde op tijd. Verrassend, want door het warme weer verwachtten we veel problemen door kromgebogen rails bij de NS, maar waarschijnlijk was het nog niet warm genoeg. De NS is trouwens ontzettend trots als er een keer een trein op tijd rijd, want dat werd steeds omgeroepen bij de diverse stops van mijn trein.

Na een korte kennismaking met spelers en ouders gingen we naar het perron. Ouders konden vanwege de tourniquets niet mee en moesten dus afscheid nemen in de stationshal. Kinderen kregen ook hun eigen kaartjes om door de poortjes te kunnen en niemand slaagde erin het kaartje in de loop van de reis kwijt te raken. Een geweldige prestatie al voor het toernooi begonnen is!

Natuurlijk ging er het nodige mis tijdens de reis. Voor het eerst van mijn leven reis ik zonder paspoort, want die ligt op het visumburo in Amsterdam te wachten op de juiste papieren voor Turkmenistan, Oezbekistan en Kazachstan. Het ding had ik al half mei opgestuurd, niet wetende dat de bureaucratische procedures in deze landen enorm lang duren. En Djoser, mijn reisorganisatie, wilde niet een spoed ID-kaart vergoeden (ruim 100 euro) en dus de gok maar genomen.

In de Thalys het gebruikelijke gezicht: kinderen tekenen, maken een puzzel, spelen een spelletje schaak, snoepen het nodige of zitten op de laptop. Ik raakte aan de praat met een aardige dame uit Nieuw-Zeeland, die voor haar werk als psycholoog een aantal congressen in Europa bezocht. Ik had net een artikel gelezen over een organisatie uit Turkije die fake-congressen organiseerde en zo miljoenen dollars per jaar opstreek en had zo stof voor een interessant gesprek. De dame was ook in Haarlem geweest en raakte niet uitgepraat over deze prachtige stad. Helaas zal ik haar niet weer zien, want 48 uur vliegen naar Nieuw-Zeeland is iets te veel van het goede.

 De metrokaartjes in de Thalys waren uitverkocht, maar gelukkig was op het Gare du Nord de rij voor de kaartjes automaat niet lang en de kaartjes daar een stuk goedkoper. Verbazingwekkend was het aantal jonge Fransen dat buitenlanders wilde helpen bij de metro. Klantvriendelijkheid verwacht je toch niet in Parijs. Vorig jaar reed onze metro niet, waardoor we te laat kwamen op St. Lazaire. Nu was het slechts eventjes wachten voordat de RER kwam, die ons in minder dan 10 minuten naar het andere treinstation van Parijs bracht. Daar kregen de kinderen een half uur vrijaf, wat door de meesten benut werd om ijsjes te kopen.

 De treinkaartjes naar Saint-Lo waren door de toernooiorganisatie gekocht en naar mij opgestuurd, maar ik wist niet dat je ze nog door een automaat moest halen (zoals bij ons in een recent verleden de strippenkaart). De conducteur was echter sympathiek en deelde geen 20 euro boete per persoon uit, maar we moesten hem niet nog eens tegenkomen….In de trein werd de Hiddokwis gespeeld: een speler kiest een onderwerp, waarover ik een vraag moet bedenken. Wie het eerst een goed antwoord roept, krijgt een winegum. Sommige spelers bleken veel meer kennis te bezitten dan verwacht (Barry), anderen deden hun reputatie eer aan (Luuk, Carsten, Sarah), en degenen die geen enkel snoepje verdienden zal ik hier niet noemen.

 In Lison moesten we overstappen, maar dat mislukte bijna. Om 18.22 stond de trein opeens stil op een station. “Die is lekker op tijd (de NS gewend zijnde)”, dachten we nog, en we pakten onze bagage. Gelukkig zag Joppe net op tijd dat het Bayeux was (de stad met het beroemde tapijt) waar we stil stonden en kon Sarah de trein weer inspringen. Een klein kwartier later waren we in Lison, waar we ruim een kwartier moesten wachten op de volgende trein. Bij het instappen verloor Barry een van zijn voor 40 euro gekochte slippers. Ivo waagde zijn leven en haalde het ding onder de trein vandaan.

 Iets naar zevenen kwamen we aan in Saint-Lo. Er stond al een auto klaar om ons naar de speelzaal te brengen en spoedig arriveerden er nog drie. De kinderen hadden onderweg al de kamerindeling besproken. Dit jaar zitten we weer op de 1e etage! Erg prettig, want het bespaart heel veel trappen lopen (er is geen lift). Om 20.30 ging de mensa open. Een redelijke maaltijd: couscous met voor veel kinderen geen saus, veel gezonde voorafjes en toetjes, maar een taaie steak. Daarna voetballen en wat kletsen met oude bekenden. Een aantal Roemenen was er al, een aantal zou later op de avond arriveren. De familie Auvray helpt weer met zijn allen mee aan het toernooi. Simon, een 23-jarige student en ooit uitgeroepen tot de Herman (van idols) look-a-like, is dit jaar een van de animatoren, die allerlei nevenactiviteiten organiseren (voetbaltoernooi, een pingpongtoernooi, petanque, olympische spelen en nog veel meer. Zijn 25-jarige vriendin moet in september bevallen. Ze heeft nog geen baan (net afgestudeerd als jurist). De grootouders mogen stevig in de buidel tasten… De relatie van Juliette, zijn zuster, is naar drie jaar verbroken.

 Helaas is er het hele toernooi geen internet in de speelzaal. Er zijn problemen met de provider. Nu moeten we verslagen en foto’s online zetten in de intermarche of MacDonald’s, ongeveer op 10 minuten lopen. Maar misschien kopen we ook een internetdatabundel. In ieder geval zal er onregelmatig en minder frequent een verslag gepubliceerd worden. De bedtijden werden met veel gejuich ontvangen. De B-tjes en A-tjes mogen dat namelijk zelf weten. De C-tjes en D-tjes vonden 22.00 uur te vroeg, maar toen ik zei dat het in praktijk wel later zou worden, accepteerde men het. Klaas-Jan maakte misbruik van zijn indrukwekkende gestalte en zal om 23.30 uur nog te vluggeren. Toen bleek echter dat hij pas 13 jaar was, moest hij meteen naar bed en was zijn eerste aso-streepje binnen.

Quote van de dag: Ivo Maris (bij het instappen van de Thalys): “Hiddo, waar moeten we eruit?”

Is het schaakleven in de NOSBO aardbevingproof?

Het rapidtoernooi van SC Groningen: ter ziele, de rapidtoernooien van Johan Zwanepol in Bedum en Peize: ze bestaan niet meer. Het Unitas schaakfestival: wordt niet meer georganiseerd. Het Staunton gambiettoernooi, kent u dat nog? Ook de toernooien van SV Lewenborg, het rapidtoernooi van Haren en het rapidtoernooi van Leek bestaan niet meer. Vorig seizoen werd het weekendtoernooi van SC Groningen en afgelast en dit seizoen verdween het toernooi van Oostermoer van de kalender. Kortom, het lijkt slecht te gaan met het toernooileven in de NOSBO. In de herfst van dit seizoen vond slechts een eendagstoernooi plaats, namelijk het Ganzenmarkt toernooi in Coevorden. Onlangs trok het NOSBO-rapidkampioenschap slechts 17 deelnemers.

Ik zeg lijkt slecht te gaan, want er zijn nog steeds twee grote meerdaagse toernooien in Hoogeveen en Groningen en er is het Atlantistoernooi, helaas wat minder prestigieus bezet dan een aantal jaren geleden. Haren organiseert voor de tweede jaar het Postiljon toernooi, als opvolger van de Jannescup. In Assen werden aan het begin van het seizoen en in het nieuwe jaar twee vierkampentoernooien georganiseerd, waarbij een toernooi als opvolger van het weekendtoernooi kan worden gezien. Blijkbaar houden schakers tegenwoordig meer van lange partijen en minder van het snelle werk. Verder trok het boerenkoolschaaktoernooi 54 deelnemers, lang niet slecht.

Toch zijn er meer aanwijzingen voor een neerwaartse trend van het noordelijke schaakleven. De interne competities van veel verenigingen, zeker van die in de stad, lopen matig. De opkomst is niet hoog en de gemiddelde leeftijd wordt elk jaar hoger. (uitzonderingen in opkomst zijn er ook: Hoogeveen, Assen, Staunton, Lewenborg). Het aantal teams dat meedoet aan de externe competities wordt elk jaar lager. Het getrapte systeem met een promotieklasse, twee eerste klassen, vier tweede klassen en daaronder de derde klassen moest de laatste jaren telkens aangepast worden. Uiteindelijk bleven er twee tweede klassen over en is de derde klasse afgeschaft en vervangen door een viertallen competitie waaraan ook sterkere spelers mogen meedoen. Het ledenaantal van de NOSBO is het afgelopen seizoen met 7% gedaald tot 880. Eens waren er tussen de 1200 en 1300 spelers…

In de stad gaan Unitas en SC Groningen fuseren. Veendam en HSP werken extern al samen, net als sinds dit seizoen Haren en Oostermoer. Dit soort samenwerkingsverbanden doe je niet uit weelde.

Ook grandprix toernooien voor de jeugd trekken iets minder deelnemers dan in de hoogtijdagen (terwijl er meer spelers uit Friesland en Meppel meedoen) en aan de jeugdclubcompetities doen slechts een handjevol teams mee. Wel is er sinds een aantal jaren de NJC, zonder leeftijdscategorieën, waaraan zo’n 10 teams meedoen uit de drie noordelijke provincies. Maar over het jeugdschaak meer in een toekomstige column.

Oorzaken zijn moeilijk te noemen. In de provincie hebben we te maken met krimp en trekt de jonge hoog opgeleide jeugd weg. Er blijven steeds minder mensen over die schaakmindend zijn. Clubs als Ter Apel, Valthermond, Eelde/Paterswolde, DSC/DAC en Ten Boer lijken, als er niets gebeurt, op termijn te verdwijnen.

Een andere trend is dat jongeren, als ze al blijven spelen, nauwelijks nog clubavonden bezoeken. Kennelijk moet er altijd wat op het spel staan, en wil men niet een avond vrijblijvend een partijtje spelen.

Sinds de eeuwwisseling neemt het schaken op internet een grote vlucht. Op diverse sites kan iedereen trainen en schaakpartijen spelen met vrijwel elk gewenst tempo. Misschien wordt er in Nederland meer geschaakt dan ooit, maar voor het clubleven is internet niet goed.

Verder is het moeilijk bestuurlijk kader te vinden. Bij de twee ooit grootste clubs van de NOSBO, SC Groningen en Unitas, is het bestuur onderbezet en de kwaliteit van veel zittende bestuursleden is in het algemeen niet hoog, ook bij andere clubs in en buiten de stad. Ook het NOSBO-bestuur bestaat uit slechts drie personen. Veel meer dan op de winkel passen kan men dan niet.

Het lijkt er bovendien op dat veel clubs en het NOSBO-bestuur het allemaal welletjes vinden. Er wordt niet veel ondernomen om het noordelijke schaakleven te verbeteren of nieuwe leden te werven. Op de laatste ALV was de teruggang in leden geen agendapunt, wel stonden allerlei reglementswijzigingen op het programma (ook niet onbelangrijk, maar was dat de grootste prioriteit?). Natuurlijk is het lastig om een eendagstoernooi te organiseren als er nog geen 30 spelers op af komen: de financiën staan dan onder druk en voor de organisatie is een toernooi met weinig animo niet leuk. Voor de weinige deelnemers wordt een toernooi ook steeds minder interessant, want het niveauverschil is soms groot, waardoor er weinig interessante tegenstanders zijn.

De toernooien in Dwingeloo en Hoogeveen trekken wellicht nog wel heel wat deelnemers omdat de afstand met andere bonden gering is, waardoor er ook spelers uit de FSB, SBO en OSBO komen.

Wat zou er gedaan kunnen worden om het tij te keren? Tegen trends doe je niet veel, aan maar de apathische houding kan wat gedaan worden.

Iedere club in de NOSBO zou een toernooi moeten organiseren. Een weekend-, eendags-, snelschaak-, rapid- of thematoernooi, maakt niet uit wat. Als er voor een tempo te weinig animo is, zorg dan dat je tegelijktijdig een vierkampentoernooi en een rapidtoernooi samen organiseert. Veel ouderen vinden snel- en rapidschaak te vlug en hebben te weinig energie voor lange partijen. Vroeger zag je veel vierkampentoernooien. Nu zijn ze verdwenen, terwijl er misschien een groter publiek voor is.

Als ESG, Groningen, Sissa, Unitas, Staunton, Lewenborg, Leek en HSP weer een toernooi organiseren, wordt het toernooiaanbod zo’n beetje verdubbeld. Om geen verlies te lijden, zou de NOSBO, die er financieel niet slecht voor staat (maar hoe lang nog met de teruglopende ledenaantallen?) garant kunnen staan voor een bedrag. De prijzen bij die toernooien hoeven niet altijd in geld te worden uitgekeerd, zoals nu gebruikelijk. Vraag de plaatselijke slijterij, de slagerij en de supermarkt om bijdragen en keer prijzen in natura uit. 80% van de deelnemers krijgt toch geen prijs, het gaat vrijwel iedereen om een gezellige schaakdag. Verhoog eventueel ook het inschrijfgeld en zorg dan voor een paar consumpties, een kop soep of een maaltijd. Het boerenkooltoernooi in Dwingeloo, waarbij de lengte van de worst afhankelijk is van het tot dan toe behaalde puntentotaal, is een goed voorbeeld hoe het kan. Ook de humor bij het paastoernooi Hoogeveen, waarbij iedereen een ei krijgt per nederlaag, is een goed voorbeeld.

Verder leven er misschien ideeën bij clubs om meer mensen aan het schaken te krijgen. De NOSBO zou een initiatief kunnen nemen om brainstormsessies te organiseren om deze ideeën te genereren en door te geven aan anderen. Verder zou het NOSBO-bestuur snel uitbreiding moeten krijgen.

Het helpt natuurlijk niet als de NOSBO haar belangrijkste en redelijk goed lopend toernooi, het Persoonlijk Kampioenschap, plotseling, zonder de ALV te raadplegen, niet meer op zeven woensdagavonden organiseert, maar onderbrengt bij het weekendtoernooi van SC Groningen, dat wegens gebrek aan deelname vorig jaar werd afgelast. Café Atlantis sprong in het gat, maar het vervangende toernooi trok slechts 14 deelnemers.

Uiteraard moet er continu geprobeerd worden om in het nieuws te komen. Niet alleen door te flyeren op (sport)markten zoals de KEI-week in Groningen, maar ook op wijkmanifestaties. Wellicht zouden de stedelijke clubs kunnen samenwerken om tot een gemeenschappelijke folder te komen. Er zijn nog vele wijkkrantjes, al gaan er door het internet steeds meer ter ziele. Wellicht kan er door vrijwilligers een column over en met schaakpuzzels in zo’n krantje worden verzorgd (b.v. zoals Oostermoer het doet). Ook hier zou een persoon een rubriek voor meerdere krantjes kunnen maken.

Een zwak punt in de schaakwereld is training. De meeste clubschakers doen hier niets aan en de enkelen die het wel doen in het algemeen weinig gestructureerd. Veel  mensen hebben hier misschien geen behoefte aan, maar toch loont het om eens een clubavond op zo’n manier in te richten, of eventueel voor de interne partijen aan. Ook hier zouden clubs kunnen samenwerken. Een ander zwak punt is de overstap van huisschaker naar clubschaker. Zelfs de sterkste huisschakers worden door de meeste clubschakers afgemaakt. Juist voor hen heeft structurele training erg veel zin. En het moet voor clubs toch niet moeilijk zijn om training t/m stap 3, 4 te kunnen geven….

Waarschijnlijk zijn er nog veel meer ideeën te bedenken om tot een aantrekkelijker noordelijk schaakleven te komen. Commentaar, via deze site of op facebook, juich ik dan ook van harte toe.

Mat op Malta - part 3

Nog twee ronden stonden er op het programma. Hierin werd duidelijk dat ik allerminst in grootste vorm stak. Beide keren moest ik tegen mensen van zeker 70 jaar, beide keren stond ik iets beter, maar kwam niet verder dan remise. Tegen Bielby miste ik al in de opening een goede zet. Daarna werd alles afgeruild en was mijn voordeel niet groot genoeg. Datzelfde gebeurde in de 9e ronde tegen een Britse vrouw.

Waaraan ligt mijn matige spel? Voor een deel is het te verklaren uit toeristische activiteiten. Als je de hele dag druk bezig bent in de zon, is er 's avonds minder energie over. Maar ook in de ochtendpartijen was ik niet op dreef. Tegen de Hongaar gaf ik bijvoorbeeld simpel een pion weg. Misschien is mijn lamme schouder, soms een beetje pijnlijk, maar altijd hinderlijk aanwezig, een verklaring. Schrijven en zetten gaat niet optimaal. Dinsdag moet ik naar het ziekenhuis om te kijken hoe het met de beknelde zenuw zit. Maar soms is vorm helemaal niet te verklaren. Voordeel is wel dat mijn rating weer is gezakt en ik bij een volgend toernooi kan meedoen om de ratingprijs tot 2000.

De prijsuitreiking verliep snel en soepel. Er waren vier ratinggroepen. Hiervoor had men simpelweg het hele deelnemersaantal in vijf groepen verdeeld die even groot waren. Verder waren er prijzen voor de beste vrouw, Maltees en jeugdspeler. Deze ging naar Baldur Petersson, de jongen die ik ooit in Saint-Lo had ontmoet. Ook nog cadeautjes voor de jongste en oudste deelnemers. Verder kreeg de Maltese schaakfederatie een bedrag.

Henk-Jan Evengroen behaalde 5,5 punten. Na de eerste ronde, toen hij won van een 2300-plusser, had hij op iets meer gehoopt. Maar de laatste ronde speelde hij weer een prima partij. Zijn broer Ruben had in de laatste ronde winstkansen, maar ging helaas door zijn vlag. Over het algemeen speelde hij creatief en had misschien iets meer verdiend dan zijn vier punten. In ieder geval een geslaagde come-back. Zijn vrouw heeft meer sudoku's opgelost dan wie dan ook op het toernooi. De scores van de andere twee Nederlanders ken ik niet.

Volgend jaar is er in hetzelfde hotel en in dezelfde periode het 5e Malta open. De speelzaal is goed, de organisatie ook, alleen kan aan de website nog wel iets verbeterd worden. Nauwelijks partijen te downloaden en helemaal niet live. Maar daar wordt aan gewerkt.
Voor mensen die vakantieactiviteiten (en op Malta is de nodige cultuur en natuur) willen combineren met een schaaktoernooi met de kans op prima weer terwijl het in Nederland in deze tijd van het jaar vaak koud of regenachtig is, is Malta open een toernooi om aan te raden.

Partij ronde 8
Partij ronde 9

Paul Bielby

Dina Norman

Drie Poolse Zweden en Baldur

Baldur en vader (de Zweden van Saint-Lo)

De toernooiorganisatie

DE top 3

De top drie nog een keer

Mat op Malta - part 2

Aan het toernooi doen naast vele Duitsers ook 26 Zweden mee. Als ik vraag waarom ze met zovelen zijn, zegt iedereen: het klimaat. Een van de Zweden is een jongen van 13 die ik heb ontmoet in Saint-Lo. Met zijn ouders ben ik bevriend geraakt. Hij heeft inmiddels 1870 en gaat nog steeds vooruit. Twee jaar geleden in Stockholm, had hij nog slechts 1500 en een beetje.
Aan het toernooi doen vijf Nederlanders mee. Twee mensen die ik niet kende, waarvan er een redelijk (2006) en de ander matig (1600+) kan schaken. Verder zijn er de broers Evengroen. Henk-Jan was jaren een jeugdtalent en heeft nu iets in de 2100. Hij won in de 1e ronde verrassend van iemand van 2300+, maar zakte daarna terug. Ruben had vroeger 1600, stopte en is recent weer begonnen. Hij hoopt niet constant in het kneuzenhok te spelen. Hij had een meisje meegenomen, dat ik vaag van gezicht kende. Ik vermoedde vriendin of zus, maar het bleek al een jaar zijn vrouw te zijn! Ruben is slechts 22. Hij vertelde dat in zijn kringen samenwonen niet echt prettig gevonden wordt. Ruben en Henk-Jan namen de 1e speeldag vrij om ergens ter kerke te gaan. Ondanks dat Malta overwegend Rooms-Katholiek is, slaagden ze erin een Baptistengemeente te vinden. Ze verblijven niet in het hotel, maar logeren bij kennissen ergens op Malta.

Het toernooi kent vier dagen waarop men om 17.30 uur begint, zoals eerder gezegd prettig voor toeristen. Maar als je naar Gozo wilt, een must-do op Malta, ben je niet op tijd terug. Een uur of 1,5 uur later beginnen is geen optie volgens de organisatie, want als je na afloop wilt gaan eten, is dat niet meer mogelijk: alle restaurants zijn na 22.00 gesloten. Wel is er de optie om een bye met een half punt op te nemen.

Mijn toernooi verloopt verder stroef. In de vijfde ronde won ik van een Zweed, die waarschijnlijk ook gewonnen heeft gestaan. Daarna verloor ik vrij kansloos van een Hongaar, om in de avondpartij op dezelfde dag onnodig te verliezen van een Duitse Maltezer. Het was een creatieve partij, waarbij ik zelfs na het weggeven van een kwaliteit remisekansen had. Zeker de moeite waard om na te spelen.

De wedstrijdleider is trouwens oud en van matige kwaliteit. Hij is niet attent als er nieuwe notatieformulieren moeten worden uitgereikt bij lange partijen, kon een hevig rumoer niet voorkomen bij een onreglementaire zet en verwisselde Henk-Jan en zijn Griekse tegenstander, waardoor er verwarring ontstond over de uitslag. Ik weet wel een betere hoofdarbiter.....

Partij ronde 5
Partij ronde 6
Partij ronde 7

Tegenstander uit 5e ronde

Tegenstander uit de 6e ronde

De sympathieke Duitse Maltees, tegenstander uit de 7e ronde

Mat op Malta - part 1

In de herfst ga ik meestal een weekje op vakantie. Mijn oog viel op Malta, waar het weer in november nog prima kan zijn (deze week ruim 20 graden en zon). Bovendien was ik er nog nooit geweest en was daar een internationaal schaaktoernooi. Het reisverslag is te lezen op hiddozuiderweg.waarbenjij.nu, hier volgt het schaakgedeelte.

Het toernooi vindt plaats in het hotel Imperial, een oud hotel dat vooral vergane glorie uitstraalt. In het naseizoen worden de prijzen van de kamers aangepast, voor een eenpersoons kamer betaal je dit jaar slechts 24 euro, inclusief ontbijt. Maar het hotel is zeker niet slecht: prima ontbijt, een bar waar alles te krijgen is (maar langzame bediening) en er is internet, dat slechts twee keer per dag uitvalt. 

Het toernooi telt 9 ronden, Op twee dagen wordt er een dubbele ronde afgewerkt, op de overige vijf dagen wordt er 's avonds vanaf 17.30 uur gespeeld. Een prima toernooi dus om vakantie en schaken te combineren. 

In Nederland beginnen veel meerdaagse toernooien om 13.30 uur, waardoor je de hele dag eigenlijk kwijt bent aan een partij. Je staat iets later op, kunt s'morgens dus nauwelijks iets doen, 's middags spelen en daarna eten. En 's avonds zijn de musea en andere toeristische attracties dicht... Slechts Vlissingen en Leiden hebben begrepen dat als je toernooi interessant wilt zijn voor schakers met een niet-schakende partner of kinderen, je veelal 's avonds moet spelen.

Aan het toernooi doen veel nationaliteiten mee, maar vooral veel Duitsers. Dit zal mede komen omdat de organisatie in handen is van een groep Duitsers die in eigen land ook een aantal toernooien organiseert. In totaal zo'n 160 deelnemers, waaronder drie grootmeesters. De eerste prijs is 1000 euro, dus verschrikkelijk sterke spelers komen er niet. Wel heel veel 60-plussers die zich wat makkelijker vrij kunnen maken in deze tijd van het jaar.

Een aantal dingen van het toernooi is sterk. Zoals gezegd, 's avonds spelen, voorbedrukte notatieformulieren, je hoeft alleen je zetten en het resultaat nog maar in te vullen, de speelzaal is prima, maar er hadden niet veel deelnemers meer moeten zijn, want dan waren de twee speelruimtes te klein geweest. Natuurlijk is er nog wel verbetering mogelijk: de website kan een stuk beter, een microfoon in de speelzaal zou handig zijn en ik vindt het altijd jammer dat er geen bulletin is. Uiteraard is dit bewerkelijk en kost geld, maar geeft de deelnemers wel het nodige plezier. 

Verder zijn de toiletten smerig en is ook hier, net als in Nederland, een verplichte registratie, waardoor spelers uren voorafgaand aan de 1e ronde aanwezig moeten zijn en dan doelloos rondlopen. Neem eens een voorbeeld aan Barcelona Sants!

Genoeg gepraat, nu mijn toernooi. In de eerste ronde moest ik tegen een Maltees. Ik speelde voor mijn gevoel heel slecht, maar dat viel volgens de computer wel mee. Waar we het beiden over eens waren is dat de blunder erg slecht was: een nul.

In de tweede ronde stond een Deen op het programma. Ik dacht dat ik na de opening minder stond, maar Fritz vond van niet. Wel gaf ik een pion weg, maar mijn tegenstander zag dat niet en in plaats van er een te winnen, koos hij er voor om er zelf een kwijt te raken: punt.

In de derde ronde mocht ik tegen een spastische Duitse heer. Hij gaf in een mindere stelling plotseling een stuk cadeau. Een snel punt, waardoor ik een lange wandeling langs de boulevard naar st. Julians kon maken.

In de vierde ronde een Griek. Hij behandelde het Schots vreemd, waardoor ik een simpel winstplan had, maar dan moet je geen pion weggeven... De stelling was daarna verloren, maar mijn tegenstander dacht het pionneneindspel simpel te winnen en ruilde zijn schitterende loperpaar af om toen tot de ontdekking te komen dat het helemaal niet zo simpel was... remise. Later bleek dat hij van een andere Nederlander met 2006 gewonnen had en ook Henk-Jan Evengroen moest er aan geloven. Deze man is zwaar underrated.

Partij ronde 1

Partij ronde 2

Partij ronde 3
Partij ronde 4

Mijn tegenstander uit de 1e ronde

Mijn Deense tegenstander

Gregorios, mijn Griekse tegenstander, en ik

Henk-Jan Evengroen in de speelzaal

De prijzentafel (geld was er nog niet te zien)

Het zwembad in het hotel

De boekenstand, waar ik een T-shirt heb gekocht

Schaakcursus Petteflet 2014-2015

Ook dit jaar weer twee cursussen van 10 lessen. Op 7 oktober begon de eerste les. Zoals vaak een beetje een chaos met de deelnemers: kinderen komen wel die niet op mijn lijst staan, en andersom. Op dit moment lijkt het erop dat we een groep hebben van 13 kinderen hebben. Een mix van tweedestappers, beginners van verschillend niveau en twee speelsters die hun Opstapje diploma hebben gehaald.

De stand van de interne competitie na twee speeldagen

1. Max        5,5-6

2. Raffi       3-3

3. Thije      1-1

4. Sofia      1-1
5. Juno       1-1
6. Hein       1-3
7. Gijs        0,5-2
8. Noa        0-1
9. Rosan     0-4
10. Silvana 0-1
11. Tim      0-2
12. Sil        0-1