Dagverslag Saint-Lo 8-7-2013

Een zware tweede dag: twee ronden, gevolgd door het handicaptoernooi. We stonden vroeg op en zaten iets na 8.15 aan tafel, maar we waren niet de enigen die zo vroeg gingen ontbijten. Er stond een lange rij, dus moesten we behoorlijk lang wachten voordat we stukjes stokbrood tot ons konden nemen. Luuk had dit keer geen kaas bij zich maar een worst, ook dat wordt onder het bed bewaard.

De tweede ronde leverde ook zes punten op. Dominique speelde een jojo-partij, waarin de kansen steeds wisselden, maar ze in het algemeen de overhand had. Met twee punten staat ze voorlopig gedeeld eerste in de groep onder1400. Bart stond een pion achter, maar had een loper tegen een paard die heel wat gevaar stichtte. Achtereenvolgens leverde dat twee pionnen en paard en een punt op. Ook Carsten behaalde zijn tweede punt. De Koningsindier ging nog niet perfect, maar toen zijn tegenstander een stuk weggaf, was het pleit snel beslecht. Sarah was de vierde speler met 2-2. Ze moest in het middenspel een stuk inleveren, vocht goed terug, won een loper terug in het eindspel en rekende beter waardoor ze eerder promoveerde. Nog even moest er nagedacht worden over een theoretisch stap 4 lesje, maar dat zat er nog goed in.Ook Simon had op twee punten kunnen komen. Hij speelde sterk, overklaste zijn tegenstander, maar toen het tijd werd om te oogsten, gaf hij een stuk cadeau. Gelukkig stond hij er al een voor, dus werd het remise. Ze moest in het middenspel een stuk inleveren, vocht goed terug, won een loper terug in het eindspel en rekende beter waardoor ze eerder promoveerde. Nog even moest er nagedacht worden over een theoretisch stap 4 lesje, maar dat zat er nog goed in. Luuk – Martijn was het eerste onderlinge duel, dat door Luuk werd gewonnen.

De middagronde was een drama. De spelers hadden tot nu toe meer punten dan verwacht en moesten nu tegen te sterke tegenstanders. Nog niet een reden om dan in vier zetten 15 punten weg te geven, zoals Carsten deed. Wellicht een beetje vermoeid? De meeste anderen werden overklast. Bart heeft zeer goed gespeeld tegen iemand van 1900+, Joppe deed het ook goed tegen iemand met 300 punten meer, maar ze waren simpelweg te goed. Alleen Barry won zijn partij, het was zijn eerst punt. Yannic had ook kunnen winnen, maar had al gezegd dat hij niet goed in eindspelen was. Dat bleek. Zijn eindspeltrainer Ewoud de Groote heeft nog het nodige werk te verzetten. Wel remise en dat maakt samen 1,5 punten. Goed voor de ijsjesscore, maar dan wel voor de begeleiders.

's Avonds het handicaptoernooi. Per 50 punten ratingverschil krijgt de sterkste speler een minuut tijd minder (starttijd 10-10 minuten), maar hij houdt altijd minimaal 2 minuten over. De Nederlanders lieten zich hier van hun beste kant zien. Na 7 ronden Zwitsers hadden Simon en Martijn 5,5 punten, Brent 6, Joppe 4,5 en vele anderen 4. Simon haalde zelfs de KO-finale, die Martijn op wp net miste. In de 1/8 finales vlogen de Nederlanders er ongelukkig uit: Brent gaf een dame weg in gewonnen stelling, Simon stond in een elementair pi-eindspel gewonnen, maar vergat een koningszet te doen, waarna het remise was. En dan ging zwart door.....

Iedereen laat naar bed (tegen 01.00 uur). In de nacht werd nog lang nagespookt door de spelers uit de Hollandse provincies. De eerste asostreepjes zijn binnen.

Ook weer een nieuwe liefde: Barry is stapelgek op Cyrielle Montpeurt, inderdaad het mooiste meisje van het toernooi. Ze komt uit Metz en is hier met een aantal vriendinnen. Bovendien kan ze goed schaken, ze is de nr 2 van Frankrijk onder 18 jaar. Telefoonnummers zijn uitgewisseld, maar verder is er nog niets ondernomen. Uiteraard zullen de begeleiders eea stimuleren.

Quote van de dag: geen.

Dagverslag Saint-Lo 7-7-2013

De dag startte voor Brent veel te vroeg. Hij gaat meestal tegen 2.00 uur naar bed en staat zo rond 10.00 op. Behalve op vrijdag, want dan moet hij om 9.50 uur Peter Heerschop op radio 538 horen.

Om 9.00 verzamelde iedereen zich in de gang, daarna werd voor de 1e keer de dagelijkse wandeling naar de mensa gemaakt. Alle hekken op weg hier naar toe waren afgesloten, zodat, net als in de touretappe vandaag, het nodige geklommen moest worden. Bart toonde zich de Mollema onder de Saint-Lo gangers

Luuk heeft zich goed voorbereid op het Franse eten. Hij heeft twee zakken bruin brood bij zich en een 20 plakjes kaas, die hij onder zijn bed verbergt, want daar is het lekker koel. We zullen zie hoe de overgebleven plakken er over enige dagen uitzien.

Om 11.00 het traditionele voorstelrondje. Men leeft op grote voet, vooral Bart en Simon. One direction, een nieuwe Engelse jongensband, wordt door velen gehaat, en door een persoon geadoreerd. Daarna werd iets verteld over het toernooi, huishoudelijke regels en werden zonder protest de bedtijden bekend gemaakt.

Daarna werd een kenningsmakingssimultaan gegeven. Eindscore: 7-3 voor het duo Brent-Hiddo. Goede partijen van Simon, Martijn, Sarah, Barry en dat was het wel. De simultaan werd buiten gegeven, de organisatie had een grote partytent neergezet met 12 borden. Een goed idee, als het regent, kunnen spelers ook buiten roken zonder nat te worden.

Tijdens de luch (de groenten waren weer erg doorgekookt) werd duidelijk dat Sarah smoorverliefd is geworden op de Roemeen Mihai Andronache. Waar een lange busreis al niet goed voor is. We kunnen de keuze goed begrijpen, Mihai is een knappe jongen die beter geschaakt wordt dan zelf kan schaken. We hopen dat Sarah van Rooden geen blauwtje loopt. Marielle, moeder van Joppe en Dominique, en ook mee deze week, vond Dragos-Mihai Turcoman een echter een stuk knapper.

Andronache kan echter nauwelijks Engels, maar in de liefde gebruik je je mond voor andere dingen.

De organisatie is dit jaar gekleed in groene T-shirts. De animators, die voor de nevenactiviteiten zorgen, hebben oranjeshirts aan. Ook wij hebben die, kijken of we daarvan kunnen profiteren.

De opening van het toernooi was weer een groot fiasco. Geen microfoon, alles onverstaanbaar en niemand had er ook maar enige aandacht voor. Aandacht voor de gratis drankjes en koekjes was er daarentegen wel.

Dan de partijen. 6-10 klinkt aardig en de ijsjesscore is ook gehaald, maar er waren zeker twee spelers bij die onnodig een stuk weggaven. Ze mogen morgen voor straf tegen elkaar. Carsten speelde een degelijke partij, over Simon waren we ook zeer tevreden, de rest had het makkelijker.

Martijn heeft heeft acht uur gereisd om in zes zetten een stuk weg te geven. Hij kon nog revanche nemen met een pionvork, maar dat was een plye teveel voor hem. Barry speelde het langst. Hij had een goede tegenstander en die gaf hem uiteindelijk een pak op de broek.

Naast onze groep speelt nog een Nederlander mee: de negenjarige Rutger Smulders van HMC. Hij vertoeft op een camping op ruim een uur rijden.

Tijdens het diner werd duidelijk dat we een politicus in spé in de groep hebben. Luuk heeft een complete filosofie over hoe de samenleving er uit moet zien: niemand betaalt meer belasting, als je niet werkt, krijg je geen inkomen en moet je maar op straat leven of ga je maar dood. Wil je dat niet, dan moet je maar gaan voetballen.

Het is duidelijk: zijn vader is bankier, zijn moeder werkt bij een verzekeringsmaatschappij: de appel valt niet ver van de boom.

Quote van de dag: Barry ging zich omkleden voor het diner omdat anders zijn Ajax-shirt vies zou kunnen worden. Brent en Marielle: Zo'n shirt kan alleen maar schoner worden.

U ziet het, de spelers en wij moeten er nog even inkomen.

Dagverslag Saint-Lo 06-07-2013

Voor de vijfde achtereenvolgende keer een Nederlandse afvaardiging naar het jeugdschaaktoernooi van Saint-Lo, voor het eerst zonder Stefan Kuipers. De oud-winnaar van het handicap toernooi hier zal gemist worden, maar we hebben gelukkig een Stefan-look-a-like in ons team: Martijn Kanger lijkt veel op hem: slank, intelligent en kan ook niet voetballen. Ook Leonore was er voor het eerst in twee jaar niet bij, dus de overgebleven begeleiders moeten het nu echt hebben van Frans vrouwelijk schoon.

Iedereen was ruim op tijd in de prachtige nieuwe stationshal van Rotterdam cs, maar toch werd het voor Yannick Husers spannend. Hij had zijn drugs vergeten mee te nemen en moest hals over kop naar de plaatselijke dependance van Fuentes om daar het nodige op te halen. Vijf minuten voor vertrek van de trein was hij weer terug.

In twee alinea's al twee nieuwelingen genoemd. De derde is Barry, die vanwege het behalen van zijn VMBO-diploma een schaakreis kreeg aangeboden van zijn ouders. De andere zeven Nederlandse deelnemers waren er vorig jaar ook al bij. Van hen ging de familie Kroon op eigen gelegenheid, de anderen pakten de Thalys, die in tegenstelling tot de Fyra (Brent zag een paar hopeloze gevallen langs de rails staan), wel reed.

Onderweg voor het eerst in 15 jaar problemen met de treinkaartjes. Een punctuele conducteur had zijn twijfels over het kind zijn van onze kinderen en vroeg aan iedereen om zijn/haar paspoort te tonen. Het blijkt dat je na je 12e geen kind meer bent, maar Hiddo had van de NS-highspeed medewerker wat anders te horen gekregen. We konden kiezen: 285 euro ter plekke pinnen of dit bedrag na afloop van onze schaakvakantie betalen met toevoeging van 60 euro per man administratiekosten. Een flinke tegenvaller, maar wellicht krijgen we het geld terug omdat we niet goed zijn geinformeerd.

In de trein worden de namen van de spelers traditioneel verfransd. Voor sommigen is dat heel makkelijk, maar bij anderen moet er veel gepuzzeld worden. Hierbij de resultaten:

Martijn Kanger – Khanteur

Barry Broek – Pantalon

Simon Elgersma – Antelasmere

Carsten van der Hoeven – des fermes

Bart Borm – Bormbe

Yannic Husers – Maconerise

Luuk Weidema – Patorgemere

Sarah van Rooden – de Rougeplus

Een meevaller was de buschauffeur. Niet de chagrijnige lul van voorgaande jaren, maar een sympathieke man. Wel was het jammer dat hij geen tijd kon vinden om onderweg te stoppen voor een maaltijd, maar dat was tevens een 2e meevaller: de 150 euro die hiervoor begroot was, werd niet uitgegeven. Wel even gestopt voor een sanitaire stop. Het verloren gegane vocht werd door de meesten meteen weer aangevuld met cola, cola en cherrycola.

We hadden veel ruimte in de bus. Er zouden nog 10 deelnemers en begeleiders uit Wit-Rusland meegaan, maar die waren niet op het Gare du Nord te vinden. Men had de trein maar genomen naar Saint-Lo omdat men Hiddo niet kon bereiken. Een uitermate domme beslissing, want men wist wel hoe laat de bus zou vertrekken en onze trein zou aankomen. Nu moet men trein en een deel van de bus betalen, en men heeft al zo weinig geld in dat land.....

Gelukkig zaten de vier Romenen wel in onze bus. Begeleider Radu Breahn speelt in de IM-groep, de anderen het jeugdtoernooi. We vermaakten ons met snoep en chips eten, slapen en uiteraard de Hiddo-kwis. Het viel op dat Luuk heel veel van voetbal weet, Martijn, Bart en Karsten veel algemene kennis hebben en Simon geen winegums lust. De topografische kennis van sommigen kan nog worden verbeterd (de hoofdstad van Armenie is zeker niet Boedapest), over geschiedenis weet men ook niet al te veel. Het origineelste antwoord kwam van Simon. Op de vraag “Welke bevolkingsgroepen hebben iha een laag iq en rijmen op Tukkers?” kwam het antwoord: “rukkers en Molukkers.” Het werd goed gerekend, maar bedoeld was natuurlijk truckers.

Om 19.15 arriveerden we in de dormitory, een nieuw record. De mensa was een uurtje open. Overheerlijke couscous met goede saus, die door de kinderen veelal niet gewaardeerd werd. Ook de taai steak werd niet opgegeten. De begeleiders, door ervaring groot geworden, hadden echter een overheerlijk stuk varkensvlees genomen. Na het eten nog de eerste match Nederland – Roemenie gehouden. De uitslag is onbekend, maar Nederland won wel. Luuk maakte indruk met veel doelpunten en nog meer missers, Joppe toonde aan dat PSV een goede verdediger dicht bij huis heeft rondlopen en Carsten...

Weinig bekende namen dit jaar in Saint-Lo. Veel oudere Franse jeugdspelers zijn niet van de partij. Sommigen spelen een ander toernooi in Rennes, anderen hebben problemen met de organisatie (drank is ten strengste verboden in en rondom de toernooizaal), anderen zijn moe na een zwaar studiejaar, of hebben gewoon geen zin. Het toernooi is daarom matig bezet. Het door Nederlanders verfoeide kutkind is zowaar als eerste geplaatst. (zie voor het waarom van de benaming van deze persoon de verslagen van een en twee jaar geleden). De Nederlanders hebben lage ratings en zullen niet zeer hoog eindigen, maar we vermoeden dat velen wat underrated zijn, dus wellicht vallen de resultaten mee. En anders is er natuurlijk nog de briljante begeleiding, goed voor minimaal een extra punt per persoon.

Quote van de dag:

Barry Broek na aankomst van de trein op Gare du Nord: “Mogen we nu uitstappen?” Hopelijk morgen sterkere uitspraken.

Zuidlaren 2013

Ieder jaar organiseert Zuidlaren een schaaktoernooi voor kinderen. In negen ronden Zwitsers maken zo'n 40 kinderen uit wie de sterkste is.
Al een aantal jaren waren er ook vierkampen voor volwassenen en de (sterkere) jeugdspelers. Dit jaar was er meer reclame voor gemaakt en dit verhoogde het deelnemersaantal. Met 28 spelers werden er vier groepen gevormd. Iedereen speelde drie partijen met een bedenktijd van 35 minuten p.p.p.p. + een increment van 5 seconden.

Het toernooi was niet sterk bezet. Met prijzen van 15 en 10 euro met een inleg van 8 euro kun je dat ook niet verwachten. Dat was waarschijnlijk ook niet de bedoeling van de organisatie. Maar het is voor sterke jeugdspelers prettig om een langer tempo te spelen en toch bij hun vriendjes die minder goed schaken in de buurt te kunnen zijn. En voor ouders die (kunnen) schaken is dit een iets aangenamere manier om hun tijd door te brengen.
Kortom het is een goed idee om voor verschillende doelgroepen tegelijk een toernooi te organiseren. Clubs die een rapidtoernooi organiseren kunnen b.v. meer deelnemers krijgen als ze in een nevenruimte een vierkampentoernooi houden. Op het rapidtoernooi komen sterkere en jongere spelers af, de vierkampen (met rond een uur bedenktijd p.p.p.p.) zullen veel meer ouderen afkomen. Zelf heb ik dit al regelmatig gezegd tegen de organisatie van het rapidtoernooi van Groningen, maar tot op heden tevergeefs. Slechts in Heerenveen en Franeker was men ooit zo wijs.
Uiteraard heb je voor zo'n dubbeltoernooi veel vrijwilligers nodig, en die waren ook in ruime mate aanwezig in Zuidlaren: veel wedstrijdleiders, een goede barkeeper, twee toernooifotografen, indelers en nog diverse anderen.


De vierkampen had men op sterkte ingedeeld, maar daarbij de kleuren van de Bergertabel omgedraaid. Hierdoor hadden de sterkste spelers twee keer zwart. Een aardig idee!
Ik was op rating veruit de grootste favoriet. Leon Steijvers had zo'n 350 punten minder. Maar ik was ziekjes (griep). Dat heeft misschien invloed gehad op mijn spel, maar dat kun je nooit hard maken.

Leon Steijvers is een degelijke 1600-spelers, maar speelt misschien iets te passief. In een opening die me normaal gesproken niet ligt (d4 met Lg2), kreeg ik na zo'n zet of 15 het initiatief. Het duurde lang, tot in tijdnood, toen Leon een aantal mindere zetten produceerde, voordat het punt binnen was.

Tegen de jonge Raymond Oord kwam ik slecht uit de opening. Vocht terug vanuit slechte stelling en kwam mede door zijn wat oppervlakkige spel goed te staan. Won twee pionnen, maar onderschatte zijn koningsaanval. Waarschijnlijk had hij niet meer dan remise, maar niet op de manier waarop ik het speelde. Gelukkig bood hij met torenwinst in de stelling en 16 seconden op de klok, remise aan. Ik had ook nog maar minder dan een minuut, dus onmiddellijk aangenomen.

De slotpartij was tegen Marc Petrelli, de vader van een jeugdspeler die ik train. Na zo'n 6 zetten gaf ik een stuk weg, met wit tegen het Scandinavisch. Daarna dacht Marc steeds lang na om wellicht niet het beste plan te kiezen. Ik kreeg enige aanvalskansen, en hij had een paard buitenspel staan. Mede door tijdnood kon ik het stuk terugwinnen, met een pion rente. Maar met nog 20 seconden op de klok zag Marc niet meer hoe hij mat kon verdedigen (was alleen mogelijk ten koste van nog een pion), en ging door zijn vlag.

Bij het schaken wint iemand altijd terecht (er zijn iha geen derden die invloed hebben op het spel), maar enig geluk heb ik zeker gehad!

Zoals gezegd, het toernooi was prima georganiseerd: bekwame wedstrijdleiders, goede catering, gebruik makend van moderne media (indelingen op digitaal schoolbord), snel verslag op internet (maar niet alle foto's).
Een paar kleine opmerkingen: om op tijd te kunnen beginnen, is het misschien handig om te vermelden dat iedereen op een bepaalde tijd aanwezig moet zijn. Sterke spelers vinden geldprijzen leuker dan bekers, maar veel volwassenen die weinig of niets gewonnen hebben in hun schaakleven, vinden bekers ook een prima idee.

Toernooisite

Riltoncup 2012-2013

Van 27 december t/m 5 januari vond in Stockholm de Riltoncup plaats. De laatste jaren ga ik altijd met oud en nieuw met vakantie, meestal naar een zonnig oord. Omdat ik na ruim 5 jaar wel weer zin had in het spelen van een groot toernooi en ik nog nooit in Zweden was geweest, schreef ik me in voor de Elo-groep van dit jaarlijks terug kerende toernooi. Bovendien had ik in Saint-Lo een aantal Zweden leren kennen. Leuk om hen eens op te zoeken.

Rilton is een soort Alfred Nobel voor het schaken. Uit zijn erfenis wordt jaarlijks het toernooi gefinancierd. Gemiddeld krijgt het toernooi zo’n 15.000 euro per jaar uit zijn nalatenschap. Opvallend is dat er geen nevensponsoren zijn, op de deelnemers na dan. Na een tijdje rond gezworven te hebben langs verschillende locaties, heeft het toernooi twee jaar geleden onderdag gevonden in het Clarion hotel aan de Ringvare, ruim een kilometer afstand van het oude centrum.

Het toernooi bestond uit drie groepen: de Open Groep, met een flink aantal grootmeesters en meesters (waaronder Erwin L’Ami en zijn vrouw), de elo-groep (voor spelers < 2200) en de ratinggroep, alleen toegankelijk voor spelers uit Scandinavie met geen of een bijzonder lage rating. De hoogste twee groepen speelden 9 ronden, de andere groep 7.

De speelzaal in het Clarion was uitstekend. Genoeg speelruimte voor iedereen, zeer goede stoelen, ook voor het plebs zoals ik. Goede, maar dure koffie (zoals overal in Zweden), kundige, beschaafde en goed geklede arbiters, dgt-klokken en prachtige borden, niets stond een goed toernooi in de weg.

Overnachten deed ik in een jeugdherberg, op 5 metrohaltes van de speelzaal. Omdat de metro, ondanks een strippenkaart met korting, erg duur was, heb ik meestal vanaf het oude centrum naar de toernooizaal gewandeld. De partijen begonnen om 15.00 uur, zodat je ’s ochtends de tijd had om de nodige toeristische activiteiten te ondernemen in deze prachtige stad. Bovendien begon het op dat tijdstip ook donker te worden.

Ik was als 33^e geplaatst in mijn groep, volgens mijn KNSB-elo dan. Ik had als een van de weinigen in de groep geen FIDE-rating. Omdat de KNSB-rating altijd wat lager uitvalt dan de FIDE-, zou ik bij de eerste 20 kunnen eindigen, was mijn inschatting. Dat bleek uiteindelijk ook het geval.

In de eerste ronde tegen een sympathieke Zweed, die mij alle hoeken van het bord liet zien. Ik pakte de ruilvariant van het Frans te tam aan. Gelukkig had ik nog een truc die hij niet zag.

partij

In de tweede ronde stond een wat minder gemanierde Zweed op het programma. Muts nooit afgedaan tijdens de partij, analyseren wilde hij niet. Dat was ook niet echt nodig: hij speelde zo passief, dat ik in 19 zetten de partij naar me toe kon trekken.

partij

Daarna het echte werk. Tegen een jonge Noor deed ik in de opening een mindere zet, waarna hij constant het initiatief had. Ik moest vechten om de boel bij elkaar te houden. Een keer tastte ik mis, en dat kostte materiaal. Salomon zou later ook het toernooi op zijn naam schrijven.

De laatste partij van het oude jaar mocht ik tegen een Zweed met een Russische naam: Smirnov (geen familie van de Wodka). In de Lb5+ variant kwam ik prima te staan, koos een goed plan en won vlekkeloos. Misschien mijn beste partij van het toernooi.

partij

Op oudejaarsdag hadden we vrij. Uiteraard is dat beter om het op 1 januari te hebben, en zo lekker te kunnen knallen in de nacht. Maar de speelzaal was op 31 december bezet voor een nieuwjaarsparty. De organisatie had voor de deelnemers een feestje georganiseerd in het gebouw van de Stockholmse schaakfederatie. Ooit was hier het toernooi gehouden, toen men geen andere speelzaal kon vinden. Vanwege de ruimte moest er een groep ’s middags en een andere groep ’s ochtends spelen. De party was saai, maar wel lekker eten en drinken. Er werden diverse volksliederen gespeeld, telkens als het ergens weer 2013 was geworden (In Rusland bv. drie uur eerder dan hier.) Ik speelde een beetje voor dj en trakteerde het publiek op popmuziek uit Nederland van de jaren 60 en 70 (Shocking blue, Cats, Golden Earring). Om 0.45 naar huis. De metro reed trouwens de hele nacht door. Weinig vuurwerk gezien.

Op 1 januari tegen een Duitser. Ik speelde goed, taxeerde juist dat zijn koningsaanval te laat zou komen en won een pion op de damevleugel. Ook de technische fase ging goed, totdat ik een verkeerd winstplan koos. De stelling veranderde in remise, maar ik scoorde nog een nul omdat ik mijn dame liet pennen. De Duitser kwam uit Oldenburg, vlak over de grens, maar was nog nooit in Nederland geweest. E-mailadressen uitgewisseld. Ik zal hem uitnodigen voor het Groningen open.

partij

Daarna tegen een oude Rus die al voor de 15^e keer deelnam. Na een zet of 20 had ik een technisch gewonnen stelling, die ik op zet 66 verzilverde.

partij

Daarna tegen een Zweedse schaaktrainer. Een slechte zet in de opening had tot gevolg dat ik weinig aanknopingspunten had. Hij kon zijn paard offeren voor een schijnbaar winnende aanval. Helaas zag ik niet dat ik een toren terug kon offeren en verloor kansloos.

partij

4-7. Om nog in de prijzen te vallen moest ik de laatste partijen winnen. Dat gebeurde ook. In de 8^e ronde tegen een Servier die een rare zet in de opening deed, waarna ik achter elkaar won. Hij sprak geen woord over de grens, dus analyseren was er niet bij.

partij

In de laatste ronde tegen een Zweedse, vroeger Bulgaarse, WIM, ooit getrouwd geweest met Axel Ornstein, een van mijn Zweedse kennissen. Ook zij deed iets raars in de (opnieuw) Franse opening (Dd8-b6-d8). Ik won een pion, moest nog even nauwkeurig spelen, maar toen was het punt beslecht.

partij

Eindresultaat 6-9. TPR: 2090. Niet verkeerd. Vijf van mijn tegenstanders hadden boven de 2000 (twee boven de 2100). Daar scoorde ik 2 punten tegen (slechts een keer met wit), met wit moest ik tegen lager geplaatsten, die ik ook alle won, waarvan een keer met geluk.

Ik was als eerste geplaatst in mijn ratinggroep. Niet al te handig, want was mijn rating wel betrouwbaar? In ieder geval profiteerde ik ervan, want ik veroverde ook de 1^e ratingprijs, 3000 SEK (ongeveer 330 euro). Iedereen kreeg na afloop ook een herinneringsmedaille van 100 jaar Olympische spelen in Stockholm (in 1912 organiseerde Stockholm de spelen).

Erwin L’Ami kende een stroeve start, maar versloeg in de laatste ronde Smirin en werd gedeeld 2^e in zijn groep. Maar pech, geldprijzen werden hier niet gedeeld. Alina verloor de laatste ronde van Cramling en viel niet in de prijzen.

Een goed georganiseerd toernooi kende ook een strakke prijsuitreiking. Geen lange speeches en veel gedoe, gewoon tot de point en vrij snel en alles in Engels.

Voor ieder die schaken met een vakantie wil combineren en niet bang is voor een beetje kou, kan ik dit toernooi van harte aanbevelen. Toch zijn er nog wel een paar verbeterpuntjes:

1)      De site. De server van de oude site was gehackt, waarna een nieuwe site gebouwd moest worden. Daar kan nog veel aan worden verbeterd, o.a. een Engelse versie van alles.

2)      Publiceren van uitslagen op papier.

3)      Misschien een beter reglement m.b.t. de prijsverdeling

4)      Spelen op 31 december i.p.v. 1 januari

Een aantal dingen was beter dan ik ooit eerder gezien had: perfect geklede arbiters. Altijd keurig in pak een prachtige schaakstropdassen. Alleen die dikke moet daar een beetje hulp bij hebben. Verder waren de stoelen zeer goed, zeker als je de stoelen in Dieren of die gammele dingen in Groningen ziet. Maar waarschijnlijk volgend jaar toch ergens anders heen: een toernooi in Krakow of gewoon op vakantie naar Malta of Cyprus.

toernooisite
eindstand en resultaten
fotoalbum

Schaakvakantie in Saint-Lo voor jeugdspelers

-         Internationaal jeugdschaaktoernooi van 7 t/m 14 juli

-         9 ronden Zwitsers in twee niveaugroepen

-         Tegenstanders uit heel Europa

-         Voor spelers van 8 t/m 16 jaar

-         Twee prachtige snelschaaktoernooien

-         Deskundige begeleiding van ervaren schaaktrainers

-         Elke dag partijvoorbereiding en analyse

-         Een bezoek aan de invasiestranden van Normandie of Mont-St. Michel

-         Elke dag een dagverslag voor het thuisfront

-         Reis per Thalys naar Parijs en met touringcar naar Normandië

-         Overnachting in 2-3-4 persoonskamers in studentenflat direct naast de speelzaal

-         Drie maaltijden per dag

-         Prijs:  € 470,- voor 10 dagen

-         Een ochtend of middagje naar het subtropisch zwemparadijs

-         Ouders kunnen mee
-    Deelnemers moeten na afloop binnen een maand verslag schrijven en twee   partijen analyseren
-    De gezamenlijke verslagen worden gebundeld en als digitaal boek opgestuurd naar de deelnemers

-         Informatie: 050-5716807 of superhiddo@hetnet.nl 

-          Website: http://echecsaglo.fr/festival-2013

Voorlopige deelnemerslijst:

1. Sarah van Rooden
2. Raymond Oord
3. Bart Borm 
4. Simon Elgersma
5. Yanic Husers
6. Martijn Kanger
7. Carsten van der Hoeven
8. Dominique Kroon
9. Joppe Kroon
10. Barry Broek

Waling Dijkstra toernooi 2012

Na lange tijd geen toernooien te hebben gespeeld, besloot ik weer eens een rapidtoernooi te gaan spelen. Het Waling Dijkstra toernooi, genoemd naar de befaamde Friese toernooiorganisator, stond goed bekend, en daarom stapte ik op de eerste zaterdag van december in de sneltrein naar Friesland om in de Tresoar 9 partijtjes van 20 minuten te gaan spelen. Het zou geen onverdeeld succes worden.

Vlak voor de scheve toren trof ik twee schaakkennissen aan die een trein eerder genomen hadden. We zijn vereeuwigd met de toren op de achtergrond, die volgens mij nog schever staat dan die in Pisa. Mijn vouwfiets zonder slot kon ik veilig stallen in het gebouw, de koffie was zeer smakelijk, zodat niets een goed toernooi meer in de weg stond.

De opening was zoals die moest zijn,  geen poeha van organisatoren, sponsoren of bobo's.  De wedstrijdleiders werden voorgesteld, enige kleine regels uitgelegd en de kleinzoon van Waling, directeur van de verffabriek Zandleven, de sponsor van het toernooi en dezelfde fabriek waar ooit zijn grootvader eveneens de scepter zwaaide, mocht een paar woordjes, maar vooral niet teveel zeggen. Hij vond het prettig dat, net als 31 jaar geleden (bij de dood van Waling) iedereen weer present was (?), daarna deed zijn dochter de openingszet (1.e3) aan het bord van Sipke Ernst.
Er waren ruim 70 deelnemers, waarvan 28 in de A-groep. De macht van de hoofdarbiter, Eddie Scholl, tevens arbiter in de A-groep, nam Morsi-achtige proporties aan, want bij een geschil met de arbiter kon men beroep aantekenen bij de hoofdarbiter. Dat is nou eens een manier om alle geschillen snel de kop in te drukken!

Even mijn partijen in vogelvlucht:

De eerste ronde tegen Nick Maatman. Een Friese jeugdspeler, pas laat gaan schaken, maar nu al dik 2200. Ik speelde goed, voor het eerst van mijn leven kwam ik niet verloren te staan na Lg2, had lange tijd het initiatief, maar in tijdnood maakte ik een paar fouten, waardoor zijn loper een paar pionnetjes kon oppikken.

De tweede ronde tegen Migchiel de Jong, een sympathieke schaaktrainer uit Leeuwarden. Ooit eens samen als begeleider opgetreden bij het toernooi van Bagneux. Een slechte partij: openingsopzet deugde niet, ik verkoos een pion te offeren voor enig initiatief, maar dit kwam nooit van de grond.

In de derde partij, tegen Peter Koning, was ik bang weer slecht te komen te staan, maar toen mijn tegenstander geen kwaliteit offerde voor een koningsaanval nam ik het initiatief over. Twee blunders van hem kosten een dame en een paard en ook en punt.

Met wit tegen de altijd zeer beschaafde Jan Boersma, wiens rating de laatste jaren opmerkelijk gezakt is. Ik leek in de Maroczy eventjes goed te staan, maar na Db8 was mijn voordeel weg en even later ook een aantal pionnen.

Daarna tegen Dies de Dreu, een oud-Fries die nu ergens in Utrecht vertoeft. Ik gaf een kwal weg in de opening, had daarna enig initiatief. Vervolgens blunderde Dies ook een kwal weg, waarna we maar tot remise besloten.

Met wit tegen Jan Lootsma, een wat oudere man uit Sneek. Misschien mijn beste partij van het toernooi. Lootsma speelde in het Frans te vroeg g6, ik kreeg het initiatief, zwart kon niet meer rocheren en werd opgerold.

Daarna tegen Wim Ykema (helaas geen foto) Een aparte gewaarwording. Wim zit in een rolstoel. Om die goed onder de tafel te kunnen krijgen, had men onder de poten een paar pakken printpapier neergelegd. Hierdoor zat ik veel te laag, waardoor ik heel erg anders tegen de stukken aankeek. Niet nodig om na vier zetten al een pion weg te geven natuurlijk. Wel goed terug gevochten, in het eindspel bleken zijn stukken net verkeerd te staan, waardoor hij een stuk moest offeren om te voorkomen dat een vrijpion zou doorlopen. Maar aan de andere kant had hij een meerderheid die in beweging kwam. Met nog 2 minuten op de klok is het eindspel van beide kanten vast niet optimaal gespeeld, ik moest zelfs mijn toren offeren voor zijn vrijpion, maar gelukkig kon een andere pion van mij doorlopen. Na een onregelmatige zet van hem, gaf hij op.

3,5-7. Dat gaf perspectief op een ratingprijsje. Dan moest ik niet verliezen van Jaap Vogel. Deze man, al enigszins op leeftijd, heeft zowel voor Philidor Leeuwarden (de organisator van dit toernooi), als mijn eigen club gespeeld. Ik kwam slechter te staan, maar hij verkeek zich een beetje, waardoor ik een toren + pion tegen paard en loper kreeg. Met nog ruim 2 minuten op de klok stelde hij remise voor. Hoogstwaarschijnlijk was de partij gewonnen voor hem, maar hij wilde het risico niet lopen. Ik denk dat een jongere tegenstander zeker had doorgespeeld. Wit had tenslotte een paard, altijd handig met weinig tijd op de klok.

In de slotronde tegen Ana-Maja, het Friese jeugdtalent, al diverse malen hoog geeindigd op EK's en WK's. Dit was de kans om een keer van haar te winnen, over een jaar of twee zal dat niet meer mogelijk zijn. Ik kreeg in het Frans wel een klein initiatief, maar dat mocht nooit genoeg zijn. Totdat zij, met 4 minuten minder op de klok dan ik, plotseling een pion weggaf. Daardoor kreeg ik niet alleen materiaal in de schoot geworden, ook kon ik haar koningsstelling aanvallen. Haar koning werd van h7 naar b7 gejaagd, ondertussen vrat ik nog een pionnetje op en dreigde met een van de mijnen door te lopen. Ze probeerde een truc, maar mijn tegentruc kostte een dame. Een paar jaar geleden zou ze in huilen uitgebarsten zijn, maar nu hield ze zich groot, al was de teleurstelling op haar gezicht te zien. Vijf punten, TPR 2079, niet onaardig gedaan.

Samen met Wytze Jongsma en de al genoemde Boersma zouden we de ratingprijs moeten delen. 50 euro, niet onaardig. Maar nee, de organisatie had het reglement voor mij gunstig in elkaar gezet. Vaak worden ratingprijzen gedeeld, en anders wordt de volgorde bepaald door TPR, We-We of nog vaker, WP. Dit keer zou de laagste ratinghouder bij gelijk eindigen de ongedeelde eerste ratingprijs krijgen. En dat was ik! Dus 75 ipv 50 euro!

Het toernooi werd gewonnen door Sipke Ernst, samen met een in Hannover woonachtige Duitse Rus. Samen er Erwin Kok nam ik de trein naar Groningen terug, voorgegaan door een snackmaaltijd. In de trein kwam ik erachter dat ik helemaal vergeten was in te checken. Gelukkig was er geen controle, dus een tweede financieel voordeeltje vandaag!

Eindstanden, foto's en een verslag zijn te vinden op de toernooipagina.

Het toernooi was goed georganiseerd: vlotte indeling, correcte wedstrijdleiders, geen poespas en blabla, maar vlotte opening en prijsuitreiking en niet onbelangrijk: een goede bar met vriendelijke prijzen.
Dank aan Eddie Scholl, Juko Schoonhoven en Eelke Heidinga (en aan anderen waarvan ik niet weet wat ze voor het toernooi gedaan hebben).

Als er toch enige kritiek op het toernooi mogelijk is dan is het op de prijsverdeling. Er waren zowel in de A-groep als B-groep jeugdprijzen. Altijd sympathiek, maar ik zou het uitloven van zo'n prijs laten afhangen van het aantal deelnemende jeugdspelers. Met twee in de A-groep lijkt het me niet nodig om zo'n prijs uit te loven, temeer omdat jeugdspelers ook altijd wel meespelen voor een ratingprijs.
Ook was het mogelijk dat spelers meerdere prijzen kregen (ik heb me laten vertellen dat er vorig jaar een meisje met drie prijzen naar huis ging). Dit keer waren er zeker twee mensen met twee geldprijzen. Ik pleit er altijd voor om prijzen niet te cumuleren, maar als iemand voor meerdere prijzen in aanmerking komt, hij/zij slechts de hoogste (in geldbedrag) krijgt. Op deze manier krijgen meer mensen een prijs en gaan nog meer mensen met een goed gevoel naar huis.

Achtereenvolgens:

Michiel Meeuwsen, een keer spelend aan bord 1 van de B-groep.
Eelke Heidinga, indeler en fotograaf van het toernooi
Eddie Scholl en Juko Schoonhoven, organisatoren en wedstrijdleiders (voor de prijsuitreiking).